علی در آینه احادیث (بخش چهارم)

علی در آینه احادیث (بخش چهارم)

1.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّك يا علّي كان مع النّبيّين في دَرَجَتهم يوم القيمه. «فرمودند اي علي (عليه السلام) هر كس تو را دوست بدارد در روز قيامت در درجه پيامبران است.» ( قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 251)

2.       قال النّبي(صلي الله عليه و‌آله وسلم):من سبّ علّياً فقد سبّني ومن سبّني فقد سبّ الله «فرمودند: هر كس به علي (عليه السلام) دشنام دهد مرا دشنام داده و هر كه به من دشنام دهد خدا را دشنام داده است.» (حاكم نيشابوري در مستدرك الصحيحين ج 3 ص 121 )

3.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من آذي علّيا فقد آذاني و من آذاني فقد آذي الله. «فرمودند: هر كس علي (عليه السلام) را اذيت كند مرا اذيت كرده و هر كه مرا اذيت كند حق تعالي را اذيت كرده است.» (محب الدين طبري در ذخائر العقبي ص 65 )

4.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا عليٌ من فارقك فقد فارقني و من فارقني فقد فارق الله. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) هر كس از تو جدا شود از من جدا شده و هر كس از من جدا شود از خدا جدا شده است.» (متقي هندي در كنز العمال ج 6 ص 156)

5.       قال النّبي(صلي الله عليه و‌آله وسلم):من كذب علّياً متعمّداً فليتبوّء مقعدهُ من النّار. «فرمودند: هر كس عمداً علي (عليه السلام) را تكذيب نمايد پس بايد جايگاهش در آتش ( جهنم ) باشد.» (ترمذي در صحيح ج 13 ص 166)

6.       قال النّبي(صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّ علّياً بقلبه فله ثلث ثواب هذه الامّه. «فرمودند: هر كس علي (عليه السلام) را به قلب دوست دوست داشته باشد براي او يك سوم ثواب اين امت است.» (صفوري بغدادي در نزهه المجالس ج 2 ص 207)

7.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّ علّياً بقلبه و لسانه و يده فله ثواب هذه الامّه. «فرمودند: هر كس علي (عليه السلام) را با قلب و زبان و دستش دوست داشته باشد براي او تمام ثواب اين امت است.» (صفوري بغدادي در نزهه المجالس ج 2 ص 207)

8.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علّي محبّوك معروفون في السّماء السّابعه و الارض السّابعه السّفلي و ما بين ذلك. «فرمودند اي علي (عليه السلام) دوستان تو در آسمانهاي هفتگانه و هفت زمين و ما بين آن شناخته شده هستند.» (حمويني در فرائد السمطين ص 205)

9.       قال النّبي(صلي الله عليه و‌آله وسلم):من حسدعلّي فقد حسدني ومن حسدني فقد كفر «فرمودند: كسي كه با علي (عليه السلام) حسادت نمايد با من حسادت نموده و هر كس با من حسودي كند كافر شده است.» (متقي هندي در كنزالعمال ج 5 ص 35)

10.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من مات و هو يبغضك مات ميته الجاهليه. «فرمودند:  اي علي (عليه السلام) هر كس با حال دشمني با تو بميرد به مردن جاهليت (ناداني) مرده است.» (متقي هندي در كنزالعمال ج 12 ص 209 )

11.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من اراد اين يدخل الجنّه الّتي غرسها ربّي فليحبّ علّياً. «فرمودند: هر كس كه بخواهد داخل بهشتي شود كه پروردگار من قرار داده است بايد علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد.» (ذهبي دمشقي در ميزان الاعتدال ج 2 ص 342)

12.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من مشي علي الارض و هو يبغضك فالدّنيا عليه حرام و مشي عليها حراماً. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) هر كس كه درحال دشمني با تو روي زمين راه برود، دنيا و راه رفتن بر روي زمين بر او حرام است.» (قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 258 )

13.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من سَرّهُ ان يجُوز علي الصراط كالرّيح العاصف و يلج الجنّه بغير حساب فليتولّ وليّي و وصيّي و صاحبي و خليفتي عل اهلي عليٌ. «فرمودند: كسي كه شادمان مي شود به اينكه با سرعت باد تند از (پل ) صراط بگذرد و بدون بازخواست داخل بهشت شود، بايد ولي من و وصي من و ياور من و جانشين من بر امتم علي (عليه السلام) را دوست بدارد.» (حسكاني در شواهد التنزيل ج 1 ص 58)

14.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من مات بحبّك بعد موتك ختم الله له بالامن و الايمان. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) كسي كه بعد از وفاتت بر دوستي و محبت تو بميرد باريتعالي آسايش و ايمان را براي او تمام مي كند» (ابن حُجر در الصواعق المحرقه ص 124)

15.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّ علّياً اعطاء الله بكلّ عرق في بدنه مدينه في الجنه.«فرمودند: هر كس كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد حق تعالي به تعداد رگهاي بدنش شهري در بهشت به او عطا مي فرمايد.» (ابن حجر عسقلاني در لسان الميزان ج 5 ص 62 )

16.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من احبّك بقلبه فقد اخذ ثلث الايمان. «فرمودند: اي علي هر كس تو را بقلب دوست داشته باشد يك سوم ايمان را بدست آورده است.» (قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 125 )

17.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من احبّك بقلبه و لسانه فقد اخذ ثلثي الايمان. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) هر كس تو را به قلب و زبان دوست داشته باشد دو سوم ايمان را بدست آورده است.» (قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 125 )

18.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من احبّك بقلبه و لسانه و يده فقد جمع الايمان كلّه. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) هر كس تو را به قلب و زبان و دست دوست داشته باشد تمام ايمان را بدست آورده است.» (قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 125 )

19.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي من مات و هو يبغضك لم يكن له نصيب من الاسلام. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) هر كس در حال دشمني با تو بميرد هيچ بهره اي از اسلام ندارد.» (قندوزي حنفي در ينابيع الموده ص 125 )

20.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من قاسهُ ( علياً) بغيره فقد جفاني آذاني و من آذاني فعليه لعنه ربّي. «فرمودند: هر كس (علي ) را با ديگري قياس كند بر من ستم كرده و هر كس بر من ستم نمايد مرا آزار كرده و هر كس مرا اذيت كند پس لعنت پروردگار من بر او باد.» ( اخطب خوارزمي در مقتل الحسين ص 60)

21.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من صافح محبّاً لعلي غفر الله له الذنوب و ادخله الجنّه بغير حساب.  «فرمودند: كسي كه دوستدار علي (عليه السلام) مصافحه كند خداوند گناهان او را مي بخشد و بدون حساب و بازخواست او را وارد بهشت ميكند.» (اخطب خوارزمي در مناقب ص 221)

22.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّ علّياً قبل الله منه صلاته و صيامه و قيامه و استجاب دعاءه. «فرمودند: هر كس علي (عليه السلام) را دوست بدارد حق تعالي نماز و روزه و قيام او را قبول مي كند و دعايش را نيز مستجاب مي نمايد.» ( الامر تسري در ارجح المطالب ص 526 )

23.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي يدخل من امّتي الجّنه سبعون الفاً لا حساب عليهم هم شيعتك و انت امامهم. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) از امت من هفتاد هزار نفر بدون بازخواست وارد بهشت مي شوند. ايشان شيعيان تو هستند و تو امام آنها هستي.» ( ابن مغازلي شافعي در مناقب اميرالمؤمنين ص 293)

24.    عن ابن بريده عن ابيه، قال: قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): « انّ الله امرني بحُبّ اربعه و اخبرني انّه يُحبّهم » قيل: يا رسول الله مَن هُم؟ قال: « عليٌّ منهم » يقول ذلك ثلاثاً «و ابوذر و سلمان و المقداد» «ابن بريده از پدرش نقل كرده است كه پيامبر خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خداوند مرا به دوست داشتن چهار تن امر فرموده است و به من خبر داده است كه خود نيز آن چهار تن را دوست دارد.

سوال شد: اي پيامبر خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) آنان كيانند؟

فرمودند: علي (عليه السلام) از آنهاست – اين جمله را سه بار تكرار فرمودند و ابوذر است و سلمان و مقداد.» ( امام احمد بن حنبل در مسند - ابن ماجه در سنن – عبدالمعطي قلعجي در مناقب ص 31 نقل كرده اند.)

25.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من احبّ ان يُحيي حيوتي و يمُوتُ موتي و يدخل الجنه التي وَعَدني ربّي فليستولّ علي بن ابيطالب و ذرّيه الطاهرين ائمه الهدي و مصابيح الذّجي من بعده فانهم لن يخرجوكم من باب الهدي الي باب الضّلاله. «رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: كسي كه دوست دارد مانند من زندگي كند و بميرد همچون موت من و در آيد در بهشتي كه وعده كرده پروردگار من، پس بايد كه علي بن ابيطالب (عليه السلام) و اولاد پاك او را دوست بدارد زيرا كه آنها امامان هدايت و چراغهايي هستند در تاريكي و ظلمت ( جهل ) بعد از او. و به درستي كه ايشان هرگز شما را از راه راست بسوي گمراهي نمي برند.» (خلاصه المناقب– كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 102 )               

26.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي ان الله قد غفرلك و لذرّيتك ولولدك و لا هلك و لشيعتك و لمحب شيعتك فابشر و انك لاتزغ الباطن. «رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: اي علي (عليه السلام) به درستي كه خداي تعالي بخشيده است تو را و فرزندان ترا و اهل بيت تو را و شيعيان تو را و دوستان شيعيان ترا، پس بشارت بده، بر دستي كه تو تيره باطن نيستي.» (ديلمي در جمع – ابن حجر در الصواعق المحرقه – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 104) 

27.    قال النّبي: لكلّ شيي اساس، اساس الدين حبّ اهل بيتي. «رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: هر چيزي را بنيادي است و بنياد دين، دوستي اهل بيت (من) است.» (تشريح – هدايت السعداء – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 104)            

28.     قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): اذا فرغ الله تعالي من الحساب المعاد يأمر اللملكين فيقفان علي الصراط فلا يجُوز احد الاّ ببراه ولايه من علّي فمن لم يكن معه اكبّه الله في النّار. «ابو سعيد خدري نقل ميكند كه رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: هر گاه خداوند متعال فارغ شود از حسابي كه مقرر شده است، امر مي فرمايد كه دو ملك بر پل صراط بايستند تا اينكه هيچ كس از صراط گذر نكند مگر آنكه برات و جواز دوستي علي (عليه السلام) را داشته باشد و هر كس اين برات را نداشته باشد خداوند او را در دوزخ سرنگون سازد.» ( ترمذي در المناقب المرتضويه ص 122 )

29.    عن ابي موسي النهدي قال: كنت مع رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم) في بقيع الغرقد و معه ابوبكر و عثمان و عمر و نفر من اصحابه و علّي. فالتفت الي ابي بكر فقال: يا ابابكر، هذا الذي تراه وزيري في السّماء و وزيري في الارض، يعني علي بن ابيطالب. فان احببت ان تلقي الله و هو عنك راض فارض علّياً فانّ رضاه رضي الله و غضبه غضب الله.‌»ابو موسي نهدي روايت مي كند كه: من و رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) و ابوبكر و عثمان و عمر و يك نفر از صحابه و علي (عليه السلام) در موضع بقيع غرقد بوديم رسول خدا ( ص ) به ابوبكر نگاه كرد و فرمود: اي ابوبكر، اين كسي را كه تو مي بيني يعني علي (عليه السلام) وزير من در آسمان و وزير من در زمين است. پس اگر مي خواهي كه خداوند متعال را ملاقات كني در حاليكه از تو خوشنود باشد، پس علي (عليه السلام) راخوشنود كن. به درستي كه خوشنودي او خوشنودي خداست و خشم او خشم خداست.» ( كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 127 )

30.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: اگر شخصي بين ركن و مقام بر روي پا نماز بخواند و روزه بگيرد ولي دشمن آل محمد باشد وارد جهنم ميشود. (در اربعين نبهاني از طبراني و حاكم نقل ميكند و سيوطي در الاحياء الميت نقل كرده اند.)

31.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: دوستي اهل بيت مرا حفظ كنيد. زيرا هر كسي از دنيا رفت و دوست ما بود بوسيلة شفاعت ما داخل بهشت مي گردد. بخدائيكه روح من در دست اوست عمل بندگان وقتي نافع ميشود كه حق ما را بشناسند. (طبراني درالاوسط- سيوطي در احياءالميت – نبهاني در اربعين – ابن حجر در الصواعق المحرقه نقل كرده اند.)

32.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: فرداي قيامت بنده قدم ازقدم بر نمي دارد مگر اينكه از چهار چيز از او سؤال شود:

1ـ از عمرش كه در چه راهي صرف كرده 2- از بدن خود كه در چه راهي صرف نموده 3- از مال خود كه از چه راهي بدست آورده و در چه راهي صرف كرده 4- از دوستي با اهل بيت سؤال مي كنند. ( طبراني از ابن عباس – سيوطي در احياء الميت – نبهاني در اربعين نقل كرده اند.)

33.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ما را فقط مؤمن پرهيزگار دوست ميدارد و فقط منافق شقي ما را دشمن ميدارد. (در الصواعق المحرقه باب 11، مقصد 2 ابن حجر نقل ميكند.)

34.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: علي (عليه السلام) درب علم من است و پس از من مطالب رسالت مرابراي امت من بيان مي كند ودوستي علي(عليه السلام) ايمان وبغض اونفاق است.  (ديلمي ازابوذر- متقي هندي دركنزالعمال ج 6 ص 156 نقل كرده اند.)

35.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: هر كس به علي (عليه السلام) دشنام بدهد به من دشنام داده است. ( حاكم در مستدرك ج 3 ص 121 نقل كرده – ذهبي در تلخيص – امام احمد بن حنبل در مُسند ج 6 ص 323 – نسائي در خصائص العلويه ص 17 نقل كرده اند.)

36.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: هر كس علي (عليه السلام) را اذيت كند مرا اذيت كرده است. (المرجعات ص 212)

37.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: آگاه باشيد كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد از دنيا خارج نمي گردد مگر اينكه از حوض كوثر بنوشد و از درخت طوبي بخورد و جاي خود را در بهشت ببيند، بدانيد كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد نماز و روزة او قبول ميشود و دعاي او مستجاب ميگردد. باخبر باشيد كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد، ملائكه براي او طلب مغفرت مي كنند و هشت درب بهشت براي او گشوده ميشود تا از هر دري  كه ميخواهد وارد شود، هر كس علي را دوست داشته باشد خداوند عالم فرداي قيامت صحيفة اعمالش را بدست راستش خواهد داد حساب او مثل حساب انبياء است، بدانيد كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد خداوند سكرات مرگ را بر او آسان ميكند و گور وي را باغي از باغهاي بهشت ميگرداند، كسي كه علي (عليه السلام) را دوست بدارد خداوند بعدد هر رگي كه در بدن اوست حوري به او عطا فرمايد و شفاعت او در هشتاد نفر از اقوام و نزديكانش پذيرفته ميشود و براي او بعدد هر موئي كه در بدن او رسته حوريه اي و شهري در بهشت است. كسي كه او را دوست داشته باشد، خداوند ملك الموت را هنگام جان دادن پيش او مي فرستد به صورت و هيئتي كه نزد پيغمبران ميفرستد و از او ترس نكير و منكر را بر مي دارد و چهرة او را سفيد و نوراني ميكند و با حمزة سيدالشهداء محشور ميگرداند. كسي كه او را دوست داشته باشد، خداوند دانش و حكمت را در دل او جاي ميدهد و زبانش را بدرستي و راستي گويا نموده و از خطا و لغزش حفظ ميفرمايد، براي او درهاي رحمت خود را مي گشايد. كسي كه محبّ علي (عليه السلام) است در آسمان و زمين اسير ( كمند محبت ) حق ناميده ميشود. كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد فرشته اي از زير عرش الهي صدايش ميكند و گويد: اي بنده خدا عمل خالصي شروع كردي خداوند گناهان ترا بيامرزد. هر كس علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد مانند ماه تابان شب چهاردهم بصحراي محشر وارد ميگردد. كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد، تاجي بر سر او گذاشته شده و لباسهاي عزّت بر او پوشيده ميشود. كسي كه علي (عليه السلام) را دوست داشته باشد، از پل صراط مانند برق جهنده ميگذرد. هر كه او را دوست داشته باشد امان از آتش دوزخ و عذاب الهي واجازة عبور از صراط بوي عطاء مي شود و براي او حسابي نيست و ديوان اعمال او را باز نمي كنند و اعمال او را نمي سنجند و باو ميگويند بدون حساب به بهشت داخل شود. كسي كه دوستدار علي (عليه السلام) باشد فرشتگان با وي مصافحه ميكنند و انبياء زيارتش نمايند و خداوند متعال حاجتش را برآورد. كسي كه آل محمد (صلي الله عليه و‌آله وسلم) را دوست بدارد از پس دادن حساب و سنجش اعمال و لغزش از پل صراط ايمن است. شخصي كه بر دوستي آل محمد (صلي الله عليه و‌آله وسلم)بميرد من ضامن بودن او با انبياء در بهشتم. بر حذر باشيد كسي كه بر دشمني آل محمد(صلي الله عليه و‌آله وسلم) بميرد بوي بهشت را نخواهد شنيد. (متقي هندي در كنز العمال – امام احمد بن حنبل در مناقب نقل كرده اند.)

38.    جابر بن عبدالله انصاري نقل ميكند كه پيامبر (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: جبرئيل از جانب حق تعالي ورق سبزي از درخت آس آورد كه بسفيدي روي آن نوشته شده بود: انّي افترضت مُحّبه علي ابن ابيطالب علي خلقي فبلغهُم ذلك عني. «من ( خدا) واجب گردانيدم دوستي علي ابن ابيطالب را بخلق، پس بر تست كه اين پيغام را بخلق برساني.» (خوارزمي در مناقب نقل كرده.)

39.    سلمان نقل ميكند كه رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: عليكم بعلي ابن ابيطالب (عليه السلام) فانّه موليكم فاحبُوه و عالمكم فالزموه و قائدكم الي الجنّه فغروه و اذا دعاكم فاجيبوه و اذا امركم فاطيعوه فاحبوه بحبّي و اكرموه بكرامتي ما قلت بكم في علي (عليه السلام) الا بما امر ني ربّي جل عظمته. «اي مردم بر شماست كه از حال علي ابن ابيطالب و فضل و كمال و قرب و منزلت او غافل نشويد، بدرستيكه او مولاي شماست، پس بايد كه او را دوست بداريد و بزرگ شماست بايد كه او را ملازم باشيد و از او مسائل را فرا گيريد و اوست كه شما را به بهشت ميكشد و ميبرد او را عزيز داريد و اگر شما را بطلبد و بخواند اجابت كنيد و چون شما را امر به چيزي نمايد فرمان بريد، بايد كه او را دوست بداريد بسبب دوستي من و او را عزيز و مكرم داريد به جهت كرامت و عزّت من و آنچه من گفته ام به شما در شأن علي (عليه السلام) نگفته ام الا آنچه پروردگار جل عظمت مرا امر نموده است به آن.» (صدرالائمه موفق بن احمد مكي « از علماي بزرگ اهل سنت)

40.    احتجاج عمر بن عبدالعزيز خليفة اموي در مورد علي ابن ابيطالب (عليه السلام): يزيد بن عمر بن مورق گويد كه من در شام بودم زماني كه عمر بن عبدالزيز به مردم صله عطاء مينمود، من نيز به نزد او رفتم او گفت: از چه قبيله اي هستي؟ گفتم: از بني هاشم. گفت: از كدام قبيلة بني هاشم. گفتم: از پيروان و دوستان علي (عليه السلام) سپس دست خود را به سينه نهاد و گفت: بخدا قسم من نيز از دوستان علي (عليه السلام) هستم. سپس گفت: عده اي براي من حديث نمودند كه از رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) شنيدند كه فرمود: من كنت مولاه فهذا علي مولاه. سپس 60 دينار اضافي بر مبلغي كه به ديگران ميداد، بابت محبت و ولايت اميرالمؤمنين بمن داد. (حمويني در فرائد السمطين در باب 10 – حافظ جمال الدين زرندي در دُرَر السمطين – سهمودي در جواهر العقدين – ابوالفرج در الاغاني ج 8 ص 15 نقل كرده اند)