تبليغاتX
اثبات حقانیت امیرالمومنین - علی در آینه احادیث (بخش پنجم)
 
اِنَّ مَنزِلَةَ عَلي منّي كَمَنزلَتي مِنَ الله
 

علی در آینه احادیث (بخش پنجم)

1.       رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: من از براي ارشاد شما بسوي حق و حقيقت مزدي نمي خواهم، مگر آنكه حفظ كنيد مقام مرا در اقارب و خويشان من و احترام نمائيد آنان را و آنها عبارتند از: علي (عليه السلام) و فاطمه (س) و حسن (عليه السلام) و حسين (عليه السلام) و اولاد و ذرية آن هر دو مي باشند. (امام فخر رازي در تفسير كبيرش ج 7 ص 405 در ذيل آيه مودّت از قول زمخشري صاحب كشّاف كواشكي در تفسير خود موسوم به تبصره از قول ضحاك و عكرمه نقل كرده اند.)

2.       قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): انّ الله اخذ حبّك علي البشر و الثمر و البذر فما اجاب الي حبّك عذُب و طاب و مالم يجب خبث و مرَّ. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) براستي كه خداي تعالي دوستي ترا به آدميان و ميوه جات و دانه گياهان عرضه كرد، هر كدام دوستي ترا قبول كردند و پاكيزه شدند و هر كدام قبول نكردند پليد و تلخ گشتند.» (محب الدين طبري در الرياض النضره ج 2 ص 215)

3.       قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): یا علی انا وانت ابوا هذه الامه فمن عقنا فلعنه الله علیه. «فرمودند:ای علی من و تو دو پدراین امت هستیم. هر کس ما را نا فرمانی کند خدا او را لعنت کند.» (موصلی ابن حسنویه حنفی در "دُرّ " بحر المناقب ص87)

4.       قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): اُبَشّرُ يا علي انت و شيعتك في الجنه. «فرمودند: اي علي تو و شيعيانت را بشارت ميدهم كه در بهشت هستيد.» (ذهبي در ميزان الاعتدال ص 323 (

5.       قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): (يا علي) انّ شيعتك علي منابر من نورٍ مسرورون مبيّضهً و جوههم حَولي اشفع لهم فيكونون غداً في الجنه جيراني. «فرمودند: (اي علي) براستي شيعيان تو بر جايگاههايي از نور با چهره هاي درخشان خوشحال در گرد منند، آنها را شفاعت ميكنم و فرداي قيامت همسايگان من در بهشت هستند.» (نورالدين الهيتمي در مجمع الزوائد ج 9 ص 131)

6.       قال النّبي(صلي الله عليه و‌آله وسلم): لا يقبل الله ايمان عبد الاّ بولايه علّي و البراء ه من اعدائه. «فرمودند: خداي تعالي ايمان بنده اي را قبول نمي كند مگر ولايت علي (عليه السلام) و بيزاري از دشمنان او را داشته باشد.» (اخطب خوارزمي در مناقب ص 2)

7.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): لاتكذّبوا عليّاً فانّ من كذّب عليّاً متعمّدا فليلج في النّار. «فرمودند: علي (عليه السلام) را تكذيب نكنيد پس براستي هر كس علي (عليه السلام) را عمداً تكذيب كند پس بايد داخل آتش ( جهنم ) شود.» (اخطب خوارزمي در مناقب ص 76)

8.       قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي لوانّ احداً عَبَدالله حقً عبادته ثم شكّ فيك و اهل بيتك و هو افضل الناس كان في النّار. «فرمودند: اي علي (عليه السلام) اگر فردي براستي خدا را بندگي كند چنانكه حق عبادت خدا را بجا آورد سپس در تو و اهل بيت تو شك كند اگر چه برترين مردم باشد در آتش (جهنم) است.» (كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 114)

9.       قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من استبدل بعلّي غيره هلك. «فرمودند:  كسي كه علي (عليه السلام) را با غير او عوض كند از بين ميرود» (موصلي ابن حسنويه در درّ بحر المناقب ص  124 )

10.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): من لم يقل علّيٌ خير الناس فقد كفر.«فرمودند: هر كس نگويد علي (عليه السلام) بهترين مردم است كافرشده است.» (رستم خان بدخشي در مفتاح النجاه ص 49)

11.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم) من نازع علّياً في الخلافه بعدي فهو كافر قد حارب الله و رسوله. «فرمودند: هر كس با علي (عليه السلام) در امر خلافت ( جانشيني ) بعد از من خصومت نمايد كافر است و با خداي متعال و رسول خدا جنگيده است.» (موصلي ابن حسنويه در درّ بحر المناقب ص 44)

12.    قال النّبي (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يحشر الشّاكُّ في علّي من قبره في عنقه طوق من نار فيه ثلاث مأه شعبه علي كلّ شعبه شيطان يكلح وجهه و يتفلُ في وجهه حتّي يوقف موقف الحساب. «فرمودند: هر كس در علي (عليه السلام) شك كند از قبرش محشور ميشود در حاليكه در گردنش طوقي از آتش است كه آن طوق آتش سيصد شاخه ميشود كه بر سر هر شاخه شيطاني است كه بر روي او ترشروئي مي كنند و آب دهان مي افكنند تا اينكه در جايگاه حساب بايستد.» (ابوعبدالله شافعي در مناقب علي بن ابيطالب ص 18 )

13.    قال رسول الله (صلي الله عليه و‌آله وسلم): يا علي اول من يدخل الجنه محبّك و اول من يدخل النار مبغضك. «رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: اي علي اول كسي كه داخل بهشت ميشود دوست توست و اولين كسي كه وارد جهنم ميشود دشمن توست.»

14.    ابن عباس نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: لواجتمع الناس علی حب علی بن ابيطالب لما خلق الله عز و جل النار. «اگر تمامی مردم بر دوستی علی (عليه السلام) جمع می شدند، خداوند آتش جهنم را خلق نمی کرد.» (خوارزمی درمناقب ص39 ودرمقتل الحسين ج1ص38 نقل نموده صفوری درنزهةالمجالس ج2 ص168  فردوس الاخبار)

15.    عمر نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: حُبّ علی بن ابيطالب براءة من النار. «دوستی علی (عليه السلام) موجب رهائی از آتش است.» (نزل السائرين)

16.    معاذ بن جبل نقل می کند که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: حُب علیّ حسنة لا يضرمعها سيئة و بغضه سيئة لا ينفع معها حسنة. «دوستی علی، حسنه ای است که هيچ گناه و سيئه با وجود آن زيان ندارد و خصومت و کينه نسبت به علی از سيئات و گناهانی است که هيچ حسنه و عمل صالحی با آن فايده ای ندارد.» (خوارزمی در مناقب ص45 و نزهةالمجالس ج2 ص168 _ امام احمد بن حنبل در مُسند _ سليمان قندوزی در ينابيع الموده باب42 و 56 ص180 _ طبری در ذخائر العقبی حديث59 _ ابن عساکر در تاريخ خود ج4 ص159 نقل کرده اند)

17.     ابن عباس نقل می کند که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: حُب علی بن ابيطالب يأکل الذنوب کما تأکل النار الحطب. «دوستی علی همانند آتش که هيزم را می خورد، گناهان را از بين می برد.» (فردوس الاخبار _ نزل السائرين _ وسيلةالمتعبدين )

18.    ام سلمه از قول رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) نقل می کند که فرمودند: علی و شيعته هم الفائزون يوم القيامة. «علی و شيعيانش، رستگاران روز قيامت هستند.» (ابراهيم محمد حموينی در فرائد السمطين ج1 باب1 - مناوی در پاورقی کنوزالحقايق ج2 ص21 - سيوطی درجامع الصغير و کتاب مناقب ص66 با اضافاتی نقل کرده اند - سبط ابن جوزی در تذکرة خواص الائمه ص31 )

19.    ابی طفيل نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) نماز صبح را خواندند و رو به  مردم کرده فرمودند: مالی لا اری علی بن ابيطالب؟ ما فی السماء و لا فی الارض مؤمن الا و هو يُحب علی بن ابيطالب حُبه فرض و بغضه کفر.‌»چرا علی بن ابيطالب بين شما نيست؟ ای مردم هيچ مؤمنی را از انسانها و فرشتگان در زمين و آسمان نمی بپبنم مگر آن که دوستی علی بن ابيطالب را در دل دارد. دوستی او واجب و دشمنی او کفر است.» (گنجی شافعی در کفايةالطالب ص23)

20.    ابن عباس از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) نقل کرده که ايشان نگاهی به علی (عليه السلام) انداختند و فرمودند: انت سيد فی الدنيا و سيد فی الاخرة فمن احبک فقد احبنی و حبيبی حبيب الله و من ابغضک فقد ابغضنی و مبغضی مبغض الله فالويل لمن ابغضک بعدی. «ای علی تو آقای دنيا و آخرت هستی، هر کس تو را دوست بدارد مرا دوست داشته است، و دوست دارنده من محب خداست و هر کس کينه تو را داشته باشد دشمن من است و دشمن من دشمن خداست و کيفری سخت در انتظار کسی است که پس از من با تو کينه و دشمنی ورزد.» (ابن کثير در البداية و النهاية ج7 ص355 - حاکم نيشابوری در مستدرک الصحيحين ج3 ص128 )

21.    امام حسين (عليه السلام) نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: بزرگ عرب، يعنی علی بن ابيطالب را اطلاع دهيد تا پيش من بيايد. عايشه گفت ای رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) مگر تو بزرگ عرب نيستی؟ فرمودند: انا سيد ولد آدم و علی سيد العرب. من بزرگ بنی آدم هستم و علی بزرگ عرب است. وقتی علی آمد پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) کسی را دنبال گروه انصار فرستاد آنها آمدند، آنگاه رو به انصار کرده فرمودند: يا معشر الانصار الا ادلکم علی ما ان تمسکتم به لن تضلوا بعدی ابدا.

ای گروه انصار کسی را به شما معرفی می کنم که تا وقتی به اطاعت او گردن بنهيد هرگز گمراه نشويد؟ گفتند بله يا رسول خدا، فرمودند: هذا علی فاحبوه بحبی و اکرموه بکرامتی فان جبرائيل امرنی بالذی قلت لکم عن الله عز و جل.

او همان علی بن ابيطالب است، او را به دليل دوستی و گراميداشت من دوست بداريد و گرامی بشماريد که اين مطلب را جبرئيل از جانب خدا به من دستور داده است که به شما ابلاغ کنم. (ابو نعيم درحلية الاولياء ج1 ص63  خوارزمی در مقتل الحسين ج1 ص41 _ کفايةالطالب ص91 _ ابن حجردرالصواعق المعرقه ص75  ذخائر العقبی ص70 از امام حسن نقل نموده اند.)

22.    ابن عباس نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: اذا کان يوم القيمة يقعد علی بن ابيطالب علی الفردوس و هو جبل قد علا علی الجنة وفوقه عرش رب العالمين و من سفحه تنفجر انهار الجنة و تتفرق فی الجنة و هو جالس علی کرسی من نور يجری بين يديه التسليم لا يجوز احد علی الصراط الا و معه براءة بولايته و ولاية اهل بيته يشرف علی الحنة فيدخل محبيه الجنة و يدخل مبغضيه النار. «در روز قيامت علی بن ابيطالب بالای فردوس می نشيند و فردوس کوهی بلند در بهشت است و بالای آن عرش پروردگار قرار داشته و از دامنه هايش شهرهائی جاری است که در بهشت روان می گردد و علی (عليه السلام) بر جيگاهی از نور نشسته است و چشمه تسنيم از بربر او می جوشد، کسی نمی تواند از پل صراط عبور کند مگر آنکه ولايت او و خاندانش را داشته باشد. علی (عليه السلام) بر بهشت مشرف می شود پس دوستدارانش را به بهشت و دشمنانش را به جهنم وارد می کند.» (ابراهيم محمد حموينی در فرائد المسطين ج1 باب52 _ خوارزمی در مقتل الحسين ج1 ص39 و در مناقب ص 223 از مجاهد نقل نموده)

23.    پيامبراکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) دست امام حسن(عليه السلام) و امام حسين(عليه السلام) را گرفتند و فرمودند: مَن احبنی و احبّ هذين و احب ابا هما واُمَهُما کان معی فی درجتی يوم القيامة. «هرکس مرا و اين دو نفر و پدر و مادر آن دو را دوست داشته باشد در روز قيامت با من در يک درجه قرار دارد.» (کفاية الطالب، گنجی شافعی ص26 _ احمد بن حنبل در مسند _ وسيلة المتعبدين) 

24.    عبدالله بن مسعود نقل می کند که علی بن ابيطالب (عليه السلام) در خانه ام السلمه نزد پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ای ام سلمه آيا تو اين مرد را ميشناسی؟ عرض کرد: آری، فرمودند: هو اخی سَجيتهُ سَجيتی و لحمُهُ من لحمی و دمُهُ من دمی و هو عيبة علمی و اسمعی و اشهدی هو قاتل الناکثين و المارقين من بعدی و اسمعی و اشهدی لو ان عبداً عبدالله الف عام بين الرکن و المقام ثم لقی الله مبغضاً لعلی کبهّ الله علی منخريه فی نار جهنم. «او برادر من است، سجايای اخلاقی او مثل من و گوشت و خونش از گوشت و خون من است و او گنجينه علم من است. خوب گوش کن و شاهد باش و شهادت بده که او بعد از من قاسطين و مارقين و ناکثين را می کشد. گوش کن و شاهد باش اگر کسی هزار سا ل، خدا را بين رکن و مقام ( در مسجد الحرام ) عبادت کند ولی با کينه علی به ملاقات با خدا بشتابد، خداوند او را با صورت به آتش می افکند.» (حموينی فرائد السمطين ج1 باب27 _ گنجی شافعی در کفايةالطالب ص70 _ خطيب خوارزمی در مناقب ص 118 نقل کرده اند)

25.    ابو سعيد خدری نقل می کند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ان لله عموداً تحت العرش يضیء لاهل الجنة کما تضیء الشمس لاهل الدنيا لايناله الا علی و محبوه. «در زير عرش خدا ستونی از نور است که مثل خورشيد بر اهل بهشت می تابد و کسی جز علی و دوستدارانش از آن برخوردار نمی شوند و به آن نور نميرسند.» (ابن مردويه در مناقب)

26.     ابوهريره روايت ميکند که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم)بعد ازادای نماز صبح فرمودند: آيا می خواهيد بدانيد که جبرئيل برای چه مطلبی نازل شد؟ او نازل شد که بگويد: يا محمد ان الله غرس قضيبا فی الجنة، ثلثه من ياقوتة حمراء و ثلثه من زبرجد خضراء و ثلثه من لؤلؤءة رطبة و ضرب عليه طاقات جعل بين الطاقات غرفاً و جعل فی کل غرفة شجرة حملها الحور العين و اجری عليه عين السلام.

خداوند در بهشت شا خه ای را غرس کرده است که يک سوم آن از ياقوت سرخ و بخش ديگر از زبرجد سبز و بخش سوم آن از لؤلؤ تازه می باشد. بر آن شاخه غرفه هائی بنا شده و خداوند در آن غرفه ها، به عنوان ميوه های آن درخت حورالعين قرار داده است و از کنار آن چشمه سلام جاری است.
ومن احب ان يتمسک بذلک الغضن فليتمسک بحُب علی بن ابيطالب.کسيکه ميخواهد به اين شاخه متمسک شود بايد به دوستی علی بن ابيطالب متمسک  وچسبيده باشد. (گنجی شافعی در کفاية الطالب ص138 _ خواجه کلان قندوزی در ينابيع المودة ص126 _ سبط ابن جوزی در تذکرةالخواص الائمه ص38 _ ابن مغازلی مالکی در مناقب _ نزهةالمجالس ج2 ص168 نقل کرده اند.)

27.    ابوبرزه نقل کرده که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خداوند درباره علی از من تعهد گرفت. گفتم خدايا آن را روشن فرما و مشخص کن. فرمود:گوش کن. عرض کردم:گوش ميکنم. آنگاه فرمود: ان عليا راية الهدی و امام الاولياء و نور من اطاعتی و هو الکلمة التی الزمتها المتقين من احبه احبنی و من ابغضه ابغضنی فبشره بذلک. «علی پرچم هدايت و پيشوای اولياء و نور راه فرمانبرداران من بوده و او همان کلمه ای است که پرهيزکاران پيوسته با اويند دوستی و دشمنی با او، دوستی و دشمنی با من است، اين مژده را به علی برسان.وقتی آنرا به علی رساندم گفت: يا رسول الله انا عبدالله و فی قبضته فان يعذبنی فبذنوبی و ان يتم الذی بشرتنی به فالله اولی بی.»

ای رسول خدا من بنده خدا بوده در دست خدا هستم، اگر مرا کيفر دهد، بخاطر گناهانم است و اگر چنين نويدی را که بمن دادی درباره من بوقوع پيوندد و خدا خود سزاوارتر است بمن.

آنگاه گفتم: اللهم اجّل قلبه و اجعل ربيعة الايمان.

خدايا قلب علی را روشن و نورانی بگردان و ايمان را فصل بهار او قرار ده.

آنگاه خداوند فرمود:اين کار را درباره او انجام دادم. او تا بدان جا در نزد من بلند مرتبه است که:

انه سيخصه من البلاء بشیء لم يخص به احدا من اصحابی.

آزمايشاتی را به او اختصاص ميدهم که هيچ يک از اصحاب من بدان آزمايش نشده است.

آنگاه عرض کردم: خدايا او برادر و همراه من است. خداوند فرمود:

ان هذا شیء قد سبق ( فی علی ) انه مبتلی و مبتلی به.

اين نکته درباره علی نوشته شده است که او مورد ابتلا و آزمايش قرار گرفته و ديگران نيز به وسيله او ابتلا و آزمايش می شوند. (ابو نعيم در حليةالاولياء ج1 ص66و67 نقل کرده است)

28.     انس بن مالک نقل ميکند که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خلق الله من نور وجه علی بن ابيطالب سبعين الف يستغفرون له و لمُحبيه يوم القيمة. «خداوند از نور روی علی(عليه السلام) هفتاد هزار ملک آفريد که برای او و دوستانش تا روز قيامت طلب آمرزش می کنند.» (خوارزمی در مناقب ص42 از انس بن مالک و در ص230 از عمر بن خطاب با کمی حذف آخر آن و در کتاب مقتل الحسين ج1 ص39 از انس بن مالک نقل نموده است )

29.    ابوذر نقل ميکند که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: يا اباذر،علی اخی و صهری و عضدی و ان الله لا يقبل فريضة الا بحب علی بن ابيطالب، يا اباذر لما اسری بی الی السماء مررت بملک جالس علی سرير من نور و علی رأسه تاج من نور و احدی رحليه فی المشرق و الاخری فی المغرب و بين يديه لوح ينظر فيه والدنيا کلها بين عينيه و الخلق بين رکبيته و يده تبلغ المشرق و المغرب. «ای اباذر علی برادر و داماد و بازوی من است، بدرستيکه خداوند هيچ عبادتی را قبول نمی کند، مگر به دوستی علی. ای اباذر در شب معراج ملکی را در آسمان ديدم که بر تختی از نور جلوس کرده و تاجی از نور بر سر نهاده بود، يک پايش در شرق و پای ديگرش در غرب عالم بود و بر لوحی که در پيش رو داشت می نگريست و همه عالم در پيش چشم او قرار داشت و همه خلايق در پيش دو پای او به شرق و غرب عالم دسترسی داشت. از جبرئيل پرسيدم اين کيست؟ گفت: اين عزرائيل است. جبرئيل پيش رفت و سلام کرد، من هم پيش رفتم و سلام کردم، او در جواب گفت: سلام بر تو ای محمد، پسر عمت علی چگونه است؟ گفتم: مگر او را می شناسی؟ گفت:

و کيف لا اعرفه فان الله يتوفا کما بمشيته.

چگونه او را نشناسم که خداوند وفات شما را به مشيت خويش انجام ميدهد. (محب طبری در ذخائر العقبی ص64 _ خطيب خوارزمی حنفی در کتاب مقتل الحسين ج1 ص40 _ صفوری در نزهة المجالس ج2 ص166 )

30.    انس بن مالک نقل ميکند که پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ليلة اسری بی الی السماء فاذا انا بملک جالس علی منبر من نور و الملائکة تحدق به. «شب معراج ملکی را بر منبری از نور مشاهده کردم که ملائکه اطراف آنرا گرفته بودند. از جبرئيل پرسيم که او کيست؟ گفت: به او نزديک شو و بر او سلام کن. پيش رفتم و به او سلام کردم، ناگهان برادر و پسر عمويم علی بن ابيطالب را ديدم که پيش من آنجاست. گفتم: ای جبرئيل، علی پيش از ما به آسمان چهارم آمده است؟ گفت: يا محمد لا و لکن الملائکة شکت من حُبها لعلی فخلق الله هذا الملک من نور علی فالملائکة تزوره فی کل ليلة جمعة و يوها سبعين الف مرة ويسبحون ويقدسونه ويهدون ثوابه لمحبی علی.

ای محمد نه، ملائکه به خاطر محبت زيادی که به علی داشتند و در عين حال به او دسترسی نداشتند به خدا شکايت بردند، خداوند هم اين ملک را از نور علی و به قيافه او آفريد که هر شب و روز جمعه هفتاد هزار مرتبه همه ملائکه به ديدار او می آيند و به تسبيح و تقديس خدا می پردازند و ثوابش را به دوستداران علی هديه می کنند. (گنجی شافعی در کفايةالطالب ص50 و ص51 نقل نموده است)

31.    عبدالله بن عمر نقل ميکند که از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) سئوال شد " شب معراج، خداوند با چه زبانی با تو سخت گفت؟ " پيامبر (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خاطبنی بلغة علی بن ابيطالب. «خداوند با صدای علی با من سخن گفت.» بطوری که گفتم: خدايا اين توئی يا صدای علی است؟ خداوند بمن الهام نمود:

يا محمد انا شیءکالاشياء لا اقاس بالناس و لا اوصف بالاشباه خلقتک من نوری و خلقت عليا من نورک فاطلعت علی سرائر قلبک فلم  اجد الی قلبک احب من علی بن ابيطالب فخاطبتک بلسانه کما يطمئن قلبک.

ای محمد من شيئ هستم نه همچون اشياء و با مردم سنجيده نمی شوم و توصيف به مانندها نمی شوم، تو را از نور خودم و علی را از نور تو آفريدم و بر اعماق دل تو آگاهی يافتم و ديدم کسی را بيشتر از علی دوست نداری و به اين خاطر با زبان علی با تو سخن گفتم، تا قلب آرامش و اطمينان يابد. (خطيب خوارزمی در مناقب ص47 فصل 6 و در مقتل الحسين ج1 ص42 نقل نموده است)

32.    انس بن مالک ميگويد پيامبر اکرم(صلي الله عليه و‌آله وسلم) را در خواب ديدم،به من فرمودند: ما حملک علی الا تؤدی ما سمعت منی فی علی بن ابيطالب حتی أدرکتک العقوبة و لو لا استغفار علی بن ابيطالب لک ما شممت رائحة الجنة ابدا ولکن انشر فی بقية عمرک ان اولياء علی و ذريته و محبيهم السابقون الاولون الی الجنة و هم جيران الله و جيران اولياء الله حمزة و جعفر و الحسن و الحسين و اما علی فهو الصديق الاکبر لا يخشی يوم القيمة من يحبه. «چرا به آنچه از من درباره علی شنيده  بودی عمل نکردی تا کيفر خدا بتو رسيد؟ و اگر استغفار علی نباشد بوی بهشت بتو نخواهد رسيد ولی بقيه عمرت سعی کن اين مطلب را در بين مردم منتشر سازی که: دوستداران علی و خاندان او در بهشت سبقت گرفتگان به بهشت هستند و با خداوند چون حمزه و جعفر و حسن (عليه السلام) حسين (عليه السلام) همجوار هستند و علی صديق اکبر است که هر کس او را دوست داشته باشد از روز قيامت وحشتی ندارد.» (خطيب خوارزمی در مناقب ص47 و در مقتل الحسين ج1 ص40 نقل نموده است)

33.     مالک بن حمامه نقل ميکند: روزی رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) در حالی که لبخند و تبسم بر چهره داشتند بيرون آمدند، عبدالرحمن بن عوف پرسيد: ای رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) پدر و مادرم فدايت چه چیژِ باعث خوشحالی تو شده است؟ فرمود:

بشارة اتتنی من عندالله فی ابن عمی و ابنتی ان الله تعالی لما زوج فاطمة امر رضوان فهز شجرة طوبی فحملت رقاقاً ( يعنی بذلک صکاکا ) بعدد محبينا اهل البيت ثم انشأ من تحتها ملائکة من نور فاخذ کل ملک رقاقا اذا استوت القيمة باهلها هاجت الملائکة و الخلائق فلا يلقون محبا محضا لنا اهل البيت الا اعطوه رقا فيه براءة من النار فنثار اخی و ابن عمی و ابنتی فکاک رقاب نساء و رجال من امتی من النار.

«درباره پسر عمويم علی و دخترم فاطمه مژده ای از سوی خدا به من رسيده است، وقتی خداوند فاطمه (س) را به ازدواج علی درآورد به « رضوان » دربان بهشت امر کرد درخت طوبی را تکان دهد، از تکان او به عدد دوستداران ما اهل بيت برگ های در آن درخت سبز شد، آنگاه از زير آن درخت فرشتگانی از نور ايجاد نمود که هر ملکی برگی از درخت جدا کرد، پس هنگامی که قيامت برپا شود، آن ملائک در ميان خلق می گردند پس هيچ يک از دوستداران خا لص ما اهل بيت را نمی يابند مگر اينکه يک برگ که ضمانت دوری از آتش باشد به او خواهند داد، پس پاداش خدا به پسر عمو و برادرم علی و دخترم فاطمه، اين است که خداوند دوستدارانشان را که از زنان و مردان امت من هستند از آتش جهنم نجات می دهد.» (صفوری درنزهة المجالس ج2 ص182 _ خوارزمی در مناقب ص279 و در مقتل الحسين ج1 ص60 _ ابن صباغ مالکی در فصول المهمه _ سيد شهاب الدين شافعی در رشفة الصادی _ ابن حجر هيثمی در الصواعق المحرقه ص109 نقل نموده اند)

34.    زمخشری در کشاف به نقل از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) آورده است که فرمودند:

من مات علی حب آل محمد مات شهيدا الا و من مات علی حب آل محمد مات مغفورا له و من مات علی حب آل محمد مات تائبا الا و من مات علی حب آل محمد مات مؤمنا و من مات علی حب آل محمد بشره ملک الموت بالجنة ثم منکر و نکير الا و من مات علی حب آل محمد يزف الی الجنة کما تزف العروس الی بيت زوجها الا و من مات علی حب آل محمد فتح فی قبره بابان من الجنة الا و من مات علی حب آل محمد مات علی السنة و الجماعة الا و من مات علی بغض آل محمد جاء يوم القيمة مکتوبا بين عينيه آيس من رحمةالله الا و من مات علی بغض آل محمد مات کافرا الا و من مات علی بغض آل محمد لم يشم رائحة الجنة.

«هر کس با محبت و دوستی آل محمد بميرد، شهيد مرده است، آگاه باشيد هر کس با محبت آل محمد بميرد، آمرزيده مرده است، آگاه باشيد هر کس با محبت آل محمد بميرد، در حال توبه مرده است، آگاه باشيد هر کس با محبت آل محمد بميرد، مؤمن مرده است، آگاه باشيد با محبت آل محمد بميرد ملک الموت و نکير و منکر او را مژده بهشت ميدهند، آگاه باشيد هر کس با محبت و دوستی آل محمد بميرد، او را مانند بردن عروس به خانه شوهر، به بهشت وارد می کنند، آگاه باشيد هر کس با محبت آل محمد بميرد، در قبر او دو در به بهشت باز می شود، آگاه باشيد هر کس با محبت آل محمد بميرد، بر اساس سنت نبوی و جماعت مسلمين مرده است، آگاه باشيد هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بميرد، روز قيامت بر پيشانيش نوشته می شود که از رحمت خدا نا اميد است، آگاه باشيد هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بميرد، کافر مرده است، آگاه باشيد هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بميرد، بوی بهشت به مشامش نمی رسد.» (در مناقب ابن طلحه معروف به مطالب السئول در مناقب آل الرسول ص 3و 4 نقل کرده است _ خوارزمی در مناقب ص35   محب طبری در ذخائر العقبی ص26 _ سيد الشهاب الدين شافعی در رشفةالصادی ص16 _ ابن حجر هيثمی در الصواعق المحرقه ص 87 _ امام ثعلبی در تفسير آيه مودت در تفسير کبير خود _ زمخشری در کشاف نقل کرده اند.)

35.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: بار خدايا دوست بدار هر که علی (عليه السلام) را دوست داشت و دشمن بدار هر که علی (عليه السلام) را دشمن داشت. (حاکم در مستدرک جزء3 ص109 به نقل از زيد بن ارقم آورده و اين حديث طبق شرط شیخین صحيح است _ ذهبی در تلخيص نقل نموده اند)

36.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) می فرمايد: هر کس دوست می دارد که با من زندگی کند و مانند من بميرد و در بهشت عدن که خدای من بوجود آورده است مسکن گزيند، بايد پس از من علی را دوست بدارد و دوست او را نيز دوست بدارد و پس از من به اهل بيت من اقتدا کند زيرا آنان عترت من هستند و از گِل من سرشته شده و از علم و فهم برخوردارند وای به حال کسانيکه در ميان مسلمانان باشند و فضائل اين خانواده  را تکذيب کند و ارتباط آنان را با من قطع نمايند، خدا شفاعت مرا شامل حال آنان نکند. (طبرانی در الکبير _ رافعی در مسند از ابن عباس نقل کرده _ متقی هندی در کنز العما ل حديث3819 جزء6 ص217 از مسند احمد بن حنبل نقل نموده _ حافظ ابو نعيم در حليه _ علامه معتزله در ج2 ص450  شرح نهج البلاغه چاپ مصر و مانند همين در ص449 از احمد بن حنبل از مسند او در کتاب مناقب علی بن ابيطالب نقل نموده _ ابن حجر عسقلانی و بخاری در عمره حديبيه در صحيح خود  حاکم در مستدرک ص128 جزء3  ابو نعيم در فضائل الصحابه در حديث 2577 نقل کرده اند)

37.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: يا علی تو در دنيا و آخرت آقايی، دوست تو دوست من و دوست من دوست خداست و دشمن تو دشمن من و دشمن من دشمن خداست، نفرين بر کسی که تو را پس از من دشمن بدارد. (حاکم در مستدرک ج3 ص128 نقل کرده و طبق شرط شيخين صحيح است )

38.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خير و سعادت برای کسی که تو را دوست بدارد و درباره تو يا علی راست بگويد و نفرين باد بر آنکس که تو را دشمن بدارد و درباره تو دروغ بگويد. (حاکم در مستدرک ج3 ص135 نقل نموده است)

39.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ای جمعيت انصار آيا نمی خواهيد من شما را بموضوعی راهنمائی کنم که اگر به او تمسک جستيد هيچگاه گمراه نشويد، اين علی (عليه السلام) است، بخاطر دوستی من او را دوست بداريد و بخاطر کرامت من به او اکرام نمائيد، زيرا جبرئيل از طرف خدا مرا مأمور ساخته چنين جملاتی را به شما بگويم. (طبرانی در الکبير متقی هندی درحديث2625 ج6 کنزالعما ل آورده _ ابن ابی الحديد معتزلی در ج2 شرح نهج البلاغه ص450 نقل کرده است)

40.    رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: يا علی پس از من بزودی عذر ترا می خواهند و تو طبق دين من زندگی ميکنی و طبق دستورات من از دنيا می روی، هر کس ترا دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس ترا دشمن بدارد مرا دشمن داشته است و بزودی ريشهای تو از خون سرت خضاب خواهد شد. (حاکم درمستدرک ج3 ص147  ذهبی در تلخيص نقل نموده اند)

 

 
  POWERED BY BLOGFA.COM