اثبات حقانیت امیرالمومنین

اِنَّ مَنزِلَةَ عَلي منّي كَمَنزلَتي مِنَ الله

رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: ای ابی رافع بزودی جمعيتی پس از من به نبرد با علی (عليه السلام) می پردازند که واجب است برای خدا با آنها مبارزه کنی، هر کس نتوانست با دست بجنگد با زبان جنگ کند و هر کس نتوانست با زبان جنگ کند با قلم جنگ کند. (طبرانی در الکبير _ متقی هندی در کنزالعمال ج6 ص155 نقل نموده اند)

2. رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) در غدير خم در حجةالوداع به مردم فرمودند: هر کس که من مولای اويم اين علی مولای اوست، بار خدايا دوست بدار آنکه علی (عليه السلام) را دوست داشت و دشمن بدار آنکه علی (عليه السلام) را دشمن داشت. (طبرانی در الکبير _ ابن حجر در فصل5 باب1 کتاب الصواعق المحرقه ص25 _ امام واحدی در اسباب النزول از ابی سعيد خدری _ حاکم در مستدرک خود در باب مناقب علی ج3 ص109 از زيد بن ارقم طبق تشخيص شيخين نقل کرده است _ امام احمد بن حنبل در مسند ج4 ص373 به نقل از زيد بن ارقم به نقل از عائشه دختر سعد نقل می کند)

3. رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) در جنگ خيبر فرمودند: فردا پرچم را بمردی خواهم داد که خدا و پيغمبرش او را دوست دارند و او نيز خدا و پيغمبرش را دوست دارد، او کسی است که هميشه حمله کننده است و هرگز فرار نمی کند. ( ابن صباغ مالکی در فصول المهمه ص21 _ سليمان بلخی حنفی در ينابيع المودة ص48 _ محمد بن يوسف گنجی شافعی در کفاية الطالب ص98 _ محب طبری در ذخائر العقبی ص72 _ ابن اثير در اسد الغابه ج4 ص28)

4. پیامبر اکرم (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: جبريئل همراه با ورقی از برگ سبز نزد من آمد که در آن با خط سفيد نوشته بود: دوستی و محبت علی بن ابيطالب بر مردم واجب است، اين را از سوی من (يعنی از سوی خدا) به آنها ابلاغ کن. (موفق بن احمد در مناقب ج1 ص39 _ خوارزمی در مقتل الحسين ص27 _ فردوس الاخبار نقل نموده اند)

5. ابي سالم روايت مي كند كه: من از جابر بن عبدالله انصاري پرسيدم كه: آنچه تو را از رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فضايل علي بن ابيطالب (عليه السلام) معلوم شده بامن بيان كن جابر گفت: اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) بعد از خيرالنّبييّن به موجب نصوص قرآني و احاديث رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) خيرالبشر است. گفتم: در حق آنان كه بغض و عداوت او را در دل داشتند چه مي گويي؟ گفت: ايشان به تحقيق كافر شده اند و دشمن علي (عليه السلام) نيست مگر كافر. (مودّات – ترمذي در المناقب المرتضويه ص 202 )

6. در موّدات به روايت رافع (خادم) رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) مسطور است كه: هركس حق اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) را نشناسد به درستي كه از اين سه حال بيرون نيست: يا منافق است يا ولدالزّنا است و يا مادرش در حالت حيض حامله شده و او را بوجود آورده است. (ترمذي در المناقب المرتضويه ص 202 )

7. در بحر المناقب مسطور است که: روزی رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) رو به امیرالمؤمنین علی (عليه السلام) کرده و گریستند. علی (عليه السلام) پرسید: یا رسول الله موجب گریه چیست؟ آنحضرت در اثنای گریه فرمودند: گریه من از برای ضلالت امت است که بغض تو در سینه ایشان قرار گرفته اکنون ظاهر نمی گردانند مگر بعد از من که حقتعالی ایشان را لعنت کرده واین معنی را جبرئیل به من خبر داده است که این فرقه ضاله در حق تو ظلم میکنند وبا تو میجنگنند وبه تو و اولاد تو اهانت میکنند،و احوال اهل بیت تو بر این منوال خواهد بود تا مادامیکه یکی از اولاد تو بنام محمد حاکم و والی امت گردد.آنگاه امت من و سایر خلایق بر محبت آل تو جمع میگردند و دشمنان تو نگونسار می شوند و محبان تو شادمان گردند.در آن زمان شهرها متغییر و مردم اندک شوند و فرح و سرور در میان مردم حاصل گردد.پس آن سرور خوشحال شده، فرمودند:ای گروه مومنان،سعی وافر کنید که بغض علی و آتش در دل شما جای نگیرد و هر دو دست را بسوی آسمان بلندنموده فرمودند:خداوندا، آل علی آل منست.ببرازایشان رجس و پلیدی را و ایشان را پاک ساز و یارو یاور ایشان باش و خوارمکن ایشان راو منقطع مگردان نسل ایشان را تا قیامت و عزیز بدار به عزت خود وحق را با ایشان بدار هر کجا که باشند. (ترمذی در المناقب المرتضویه ص 206-بحرالمناقب)

8. در بشايرالمصطفي به اسناد طويل از ائمه معصومين عليهم السلام منقول است كه: روزي رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) خندان به خانه اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) آمده فرمود: آمده ام كه اي برادر تو را بشارت دهم. بدان كه در اين ساعت جبرئيل امين اين پيام را از ربّ العالمين آورد كه حق سبحانه مي فرمايد: اي محّمد بشارت بده علي را كه دوستان تو – مطيع و عاصي – از اهل بهشتند. بعد از استماع اين مژده اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) به خوشوقتي تمام شُكر بجا آورده و گفت: خداوندا، گواه باش كه من نيمي از نيكويي هاي خود را به محبّان علي (عليه السلام) بخشيدم. پس سيدة النساء فاطمه الزهرا (س) فرمود: خداوندا من نيز نيمي از حسنات و نيكي هاي خود را به محبّان علي (عليه السلام) بخشيدم. بعد از آن امامين هُمامين حسن (عليه السلام) حسين (عليه السلام) حق سبحانه را گواه گرفته و فرمودند: خداوندا گواه باش كه ما نيز نيمي از حسنات خود را به دوستان علي (عليه السلام) بخشيدم.

پس جبرئيل آمده عرضه داشت: اي محمّد حق سبحانه به تو و اهل بيت تو سلام مي رساند و مي فرمايد: شما از من كريم تر نيستيد به درستي كه آمرزيدم جميع گناهان دوستان علي (عليه السلام) را و ايشان را روزي گردانيدم بهشت و نعمتهاي او را با ديدار خودم. (ترمذي در المناقب المرتضويه ص 206 – بشائر المصطفي)

9. جابر بن عبدالله انصاري روايت ميكند كه رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: چون خداوند تبارك و تعالي آسمان و زمين را خلق فرمود،‌نبّوت من و ولايت علي بن ابيطالب (عليه السلام) را بر ايشان عرضه كرد. آسمان و زمين هر دو قبول نمودند وامر دين به هر دوي ما تفويض يافت. پس صاحب سعادت كسي است كه بوسيله ما سعيد گردد و شقي كسي است كه به سبب عدم متابعت ما به شقاوت مبتلا گردد. (حبيب السيّر ج دوم – ابوالمؤيد خوارزمي در المناقب – ترمذي در المناقب المرتضويه ص 210)

10. در مناقب خطیب از انس بن مالک منقول است که: شبی رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) را در خواب دیدم در حالی که به شدت غضبناک بودند، رو به من کرده فرمودند: ای انس، چه چیز ترا بر آن داشت که آنچه از من در فضل و کمال علی (عليه السلام) شنیدی کتمان نمودی و اداء نکردی؟ تا آخرالامر به مرض و عقوبت برص مبتلا شدی و اگر استغفار علی (عليه السلام) تدارک تقصیرات تو نمی کرد هر آینه که رایحه جنت را نمی شنیدی. اکنون در باقی عُمر آشکار کن این خبر را که موالیان علی (عليه السلام) و آل او، پیشروان و سابقانند به سوی جنّت و همسایه های حسن (عليه السلام) و حسین (عليه السلام) و حمزه و جعفر هستند و علی (عليه السلام) صدیق اکبر است. هر کس که او را دوست بدارد، به او بشارت بده که خاتم الانبیاء می گوید: مترس از هول و وحشت روز قیامت. (خطیب در مناقب – المناقب المرتضویه ص 220)

11. روزی سیّد کاینات رسول گرامی اسلام (صلي الله عليه و‌آله وسلم) پنج مرتبه سجده فرمودند. اصحاب از جهت سجده ها سؤال نمودند، حضرتش فرمودند: جبرئیل نازل شد و گفت: به درستی که خداوند متعال علی (عليه السلام) را دوست میدارد، سجده کردم. گفت: فاطمه (س) را دوست میدارد، باز سجده کردم. گفت: حسنین (عليه السلام) را دوست میدارد، دیگر بار سجده کردم. گفت: دوستان ایشان را دوست میدارد، دوباره سجده کردم. گفت: خداوند دوست دوست ایشان را دوست میدارد، باز سجده نمودم. (کنزالعباد- هدایة السّعداء – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 162 )

انس بن مالک روایت میکند که: چون عبدالله عباس به حالت نزع رسید، گفت: بار خدایا، تقرّب می خواهم به سوی تو به دوستی علی بن ابیطالب (عليه السلام). (امام احمد بن حنبل درمُسند – صحاح ستّه – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 163)

۱۲ - عمار ياسر از پيامبر (ص ) نقل ميكند كه فرمودند: بار خدايا كساني كه به من اعتقاد دارند و تصديق گفتار مرا نموده اند بايد علي بن ابيطالب را وليّ خود قرار دهند، زيرا ولايت او ولايت من و ولايت من ولايت خداي تعالي است. ( طبراني در الكبير – متقي هندي در كنزالعمال ص 155، جزء 6، حديث شمارة 2576 نقل كرده اند.)

۱۳ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: يا علي (عليه السلام) مرحبا به آقاي مسلمانان و رهبر پرهيزگاران كه تو باشي.
( ابو نعيم در حيله الاولياء – ابن ابي الحديد مُعتزلي در ج 2 شرح نهج البلاغه ص 450 نقل كرده اند.)

۱۴ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: خدا دربارة علي (عليه السلام) بمن سفارش كرده است، كه او پرچم هدايت و رهبر دوستان من است راهنماي فرمانبرداران من است كه پرهيزگاران ملازم آن هستند. ( ابو نعيم در حليه الاولياء از قول انس بن مالك نقل كرده، ابن ابي الحديد معتزلي در ج 2 شرح نهج البلاغه جزء 3 نقل كرده است.)

۱۵ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: دربارة علي (عليه السلام) سه مطلب به من وحي گرديد: بزرگ مسلمانان، رهبر پرهيزگاران، نامدار نورانيان است. ( حاكم در ج 3 مستدرك ص 138 – ابن نجار و ساير اصحاب سنن هم نقل كرده اند.)

۱۶ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) با دست خود بعلي (عليه السلام) اشاره كرد و فرمود: اين علي (عليه السلام) اول كسي است كه به من ایمان آورده و در روز قيامت اول كسي است كه با من مصافحه ميكند. علي (عليه السلام) صديق اكبر و علي فاروق امت است و بين حق و باطل جدائي مي افكند و اين علي رهبر مؤمنين است. ( طبراني در الكبير – بیهقي در سُنن – ابن عدي در كامل – متقي هندي دركنزالعمال ج 6 ص 158حديث شماره‌2608 نقل كرده اند.)

۱۷ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: كسيكه ميخواهد مانند من زندگي كند و مانند من بميرد و در بهشت خلدي كه بمن وعده داده است مسكن گزيند، بايد علي (عليه السلام) را وليّ خود بداند زيرااو شما را ازهدايت خارج نمي سازد وبه گمراهيتان نمي كشاند. ( متقي هندي در كنز العُمّال ص 217 جزء 6 حديث 3819 نقل كرده – حافظ ابو نعيم در حُليه الاولياء – ابن ابي الحديد مُعتزلي در ج 2 شرح نهج البلاغه ص 450 – امام احمد بن حنبل در مُسند نقل كرده اند.)

۱۸ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) در غدير خُم در حجه الوداع به مردم فرمودند: هر كس كه من مولاي او هستم اين علي (عليه السلام) مولاي اوست، بارخدايا دوست بدار آنكه علي (عليه السلام) را دوست داشت و دشمن بدار آنكه علي (عليه السلام) را دشمن داشت.
( طبراني در الكبير – ابن حُجر در الصواعق المُحرقه باب اول فصل 5 ص 25 – امام واحدي در اسباب النزول از ابو سعيد خدري – حاكم در مُستدرك ( در باب مناقب علي (عليه السلام) ج 3 ص 109 از زيد بن ارقم طبق شرط شيخين نقل كرده – امام احمد بن حنبل در مُسند ج 4 ص 472 نقل كرده است.)

۱۹ - رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) فرمودند: وصيّ و مخزن اسرار من و بهترين فردي كه پس ازخودبجا ميگذارم ووعده هاي مراانجام ميدهد وقرضهاي مرااداء ميكند علي (عليه السلام) است. (طبراني در الكبير با سند از سلمان فارسي نقل مي كند – متقي هندي در كنزالعُمال ج 6 ص 154 حديث 2570 و در منتخب كنز ص 32 حاشية ج 5 از مُسند امام احمد بن حنبل نقل شده است.)

۲۰- رسول خدا (ص ) فرمودند: براي هر پيغمبري وصيّ و وارثي هست و وصي و وارث من من علي(عليه السلام) است. ( محمد بن حميد رازي از سلمه بن الابرش از بريده نقل كرده – ذهبي در ميزان الاعتدال – امام احمد بن حنبل، امام ابوالقاسم بغوي و امام ابن جرير طبري و ابن معين همگي نقل كرده اند.)

درباره وبلاگ

پيامبر گرامي اسلام حضرت محمد صلي الله عليه و‌ آله وسلم فرمودند :

«منم شهر علم و على درِ آن شهر، پس هر كس علم مى خواهد از درِ شهرِ (علم) وارد شود »

«على با قرآن است و قرآن با على است، از هم جدا نمى شوند تا نزد حوض كوثر بر من وارد مى شوند »

دوستى تو ایمان و دشمنى تو نفاق است و اول كسی كه داخل بهشت میشود دوستدار تو و اول كسی كه داخل دوزخ گردد دشمن تست.

«عمار و معاذ و عایشه از پیغمبر صلى الله علیه و آله نقل میكنند كه فرمود: نگاه كردن به صورت على عبادت است و ذكر او عبادت است و ایمان كسى پذیرفته نمیشود مگر به ولایت او و تبرى جستن از دشمنانش »

«به راستی خدا برای برادرم علی فضایلی قرار داده که از بس زیاد است، قابل شمارش نیست. پس هر که یک فضیلت از فضایلش را - باایمان و پذیرش- یاد کند، خداوند گناهان نو و کهنه‏اش را بیامرزد و هر که فضیلتی از فضایلش را بنگارد، همواره ملائکه برایش استغفار می‏کنند، تا هنگامی که آن نوشته باقی باشد، و هر که به فضیلتی از فضایلش گوش فرا دهد، خداوند آن دسته از گناهانی را که از راه شنیدن مرتکب شده است، ببخشاید و هرکه نگاه کند به نوشته‏ای از فضایلش، خداوند آن گناهانی را که از راه نگاه مرتکب شده باشد بیامرزد. سپس فرمود: نگاه به برادرم علی‏علیه السلام عبادت است و ذکر و یادش عبادت است، و خدا نمی‏پذیرد ایمان هیچ بنده‏ای را مگر با ولایتش و با بیزاری از دشمنانش »

«مي گذارم بين شما دو چيز با ارزش كتاب خدا و علي بن ابيطالب عليه السلام و علي افضل از قرآن است چون او بيان كننده حقايق قرآن است »

«ای مردم چه شده است‏شما را، هرگاه حضرت ابراهیم و خاندانش یاد شوند، چهره‏های شما می‏درخشد و خوشتان آید و هنگامی که محمد و ال‏محمد یاد می‏شوند، دل‏های شما سخت و سنگدل و چهره‏هایتان عبوس و درهم کشیده می‏شود؟ سوگند به خدایی که جانم به دست او است؛ اگر یکی از شما اعمال نیک هفتاد پیامبر را انجام دهد به بهشت وارد نشود مگر با محبت این و فرزندانش -و به علی‏علیه السلام اشاره کرد- سپس فرمود: در حقیقت‏برای خدا حقی است که جز خدا و من و علی آن را نمی‏داند و واقعا برای من حقی است، که جز خدا و علی آن را نمی‏شناسد و به راستی که برای علی حقی هست که جز خدا و من آن را نداند »

«یا علی، هر که از من جدا گردد از خدا بریده است و هر که از تو جدا گردد از من جدا گشته است »

«به راستی که محبت علی‏علیه السلام با هر کار شایسته سودمند است و اعمال شایسته و صالح، با دشمنی علی سودی ندارد »

«ای مردم" اگر آنقدر روزه بگیرید که بسان میخ‏ها[لاغر] شوید و اگر آنقدر نماز بخوانید که همانند کمان‏ها [خمیده] گردید اگر آنقدر و دعا بخوانید تا این که قطعه قطعه و بند بند گردید و در آن حال بغض علی‏بن ابی‏طالب‏علیه السلام را به دل داشته باشید، خدا شما را به رو در آتش افکند. ای ابوالحسن بپاخیز و دستت را در دستم بگذار، زیرا خدا، من و تو را از یک شجره گزینش کرد، که من تنه آنم و تو شاخسار آن، پس هر که شاخه آن راببرد، خدا او را به صورتش در آتش افکند »

«انبيا از درختان گوناگون آفريده شده‏اند و خدا من و علي را از يك درخت آفريد؛ پس من تنه و علي عليه‏السلام شاخه آن است و فاطمه جوانه و شكوفه آن و حسن و حسين ميوه آن است. پس هر كه به شاخه‏اي از شاخه‏هاي آن در آويزد، نجات يابد و هر كه از آن رو گرداند سرازير آتش گردد. و اگر بنده‏اي هزار سال و هزار سال و هزار سال بين صفا و مروه خدا را پرستش كند و محبت ما را درك نكند خدا او را به رو در آتش اندازد، آن‏گاه اين آيه شريفه را تلاوت فرمود: «بگو اي پيامبر كه از شما مزد رسالت نخواهم جز مودّت اين خاندان»

«اي عمار اگر همة مردم مذهبي را پيش بگيرند و علي (ع) راه ديگري را پيش بگيرد تو بايد روش علي (ع) را به پيمائي و ساير مردم را رها نمايي »

«وقتي خداي تعالي مرا در شب معراج سيرداد پس پيامبران نزد من در آسمان جمع شدند، خداي تعالي وحي فرمود بسوي من كه اي محمد از ايشان بپرس براي چه بر انگيخته شديد؟ پيامبران گفتند: مبعوث شديم تا گواهي بر يگانگي خداي تعالي واقرار به پيامبري تو و ولايت علي (ع) نمائيم »

« نسبت علي (ع) به من مانند نسبت من به حق تعالي است »

«منزلت علي نسبت به من همچون منزلت من نسبت به خداست »

« كسي كه بر علي (ع) پيشي بگيرد نبوّت و پيامبري مرا تكذيب كرده است »

«هر كس كه ميخواهد سوار شود بر كشتي نجات و بچسبد به ريسمان محكم الهي و چنگ زند به ريسمان خداي كه استوار است، پس بايد كه علي (ع) را دوست بگيرد بعد از من و به دشمني بگيرد دشمن او را و گناه نكند يعني مطيع باشد امامان را كه راهنمايند به سوي حق. بدرستي كه ايشان خلفا و اوصياء منند، جنگ با ايشان جنگ با منست وجنگ با من جنگ با خداست و جنگ با دشمنان ايشان جنگ با شيطان است »

«آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هركس مرا دوست بدارد خدا از او خشنود مى‏شود و پاداش او را بهشت قرار مى‏دهد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، از دنيا نمى‏رود تا از آب كوثر بنوشد واز درخت طوبى بخورد و جايجاه خود را (قبل از مرگ) در بهشت ببيند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، هشت در بهشت به روى او گشوده مى‏شود و او از هر درى كه بخواهد بدون حساب وارد خواهد شد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند نامه عمل او را به دست راست او مى‏دهد و همانند پيامبران حساب اعمال او را مى‏كند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند به عدد هر مو و هر رگى كه در بدن اوست از حورالعين به او تزويج مى‏نمايد و اجازه شفاعت از هشتاد نفر از اهل‏بيت او را به او مى‏دهد و شهرى را در بهشت به او عطا مى‏فرمايد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند او را همانند پيامبران قبض روح مى‏كند و وحشت منكر و نكير را از او برطرف مى‏كند و صورت او را سفيد مى‏نمايد و او را با حضرت حمزه سيدالشهداء عليه‏السلام محشور مى‏نمايد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، صورت او روز قيامت مانند ماه شب چهارده نورانى مى‏باشد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند تاج سلطنت بر سر او مى‏گذارد و از حله‏هاى كرامت بهشتى به او مى‏پوشاند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، مانند برق از صراط مى‏گذرد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند برائت از آتش دوزخ و عبور از صراط و امان از عذاب را براى او مى‏نويسد و نامه‏اى براى او گشوده نمى‏شود و ميزان وحسابى نخواهد داشت و به او گفته مى‏شود: بدون حساب وارد بهشت شود.

آگاه باشيد هركس آل محمّد عليهم‏السلام را دوست بدارد، از حساب و ميزان و صراط ايمن خواهد بود.

آگاه باشيد هركس با محبت و دوستى آل محمّد عليهم‏السلام بميرد، من ضامن او خواهم بود كه در بهشت همنشين پيامبران عليهم‏السلام باشد.

آگاه باشيد هركس بادشمنى با آل محمّد عليهم‏السلام بميرد، بوى بهشت به مشام او نخواهد رسيد»

«(اي علي) مثل تو همچون سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ است. هر كس آن را يك بار بخواند، گويي يك سوم قرآن را خوانده و هر كس آن را دو بار بخواند گويي دوسوم قرآن را خوانده و هر كس آن را سه بار بخواند گويي تمام قرآن را خوانده است. تو نيز اين چنين هستي، هر كس تو را در دل دوست بدارد، از يك سوم ايمان بهره برده است و هر كس تو را در دل و به زبان دوست داشته باشد، از دو سوم ايمان بهره برده است و هر كس تو را در دل و به زبان و در عمل دوست داشته باشد، تمام ايمان را براي خود گرد‌ آورده است. سوگند به آن كسي كه مرا به حق به پيامبري برانگيخته است، اگر مردم روي زمين تو را آن گونه كه اهل آسمان دوست دارند، دوست بدارند، خداوند هيچ كس از آنان را به آتش دوزخ عذاب نخواهد كرد.»

«پیامبر اکرم صلی الله علیه واله فرمودند: همانا كه علي علیه السلام حجت خداست بعد از من كفر به او كفر به خدا وشك در او شك به خدا و انكار او انكار خداست و ايمان به او ايمان به خداست. زیرا او برادر و وصی رسول الله (صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم) است و همچنین امام و مولای امت پیامبر می باشد و او ریسمان الهی است »

« بزودى پس از من فتنه‏اى بر پا خواهد بود،پس زمانيكه چنين شد همراه على بن ابى طالب باشيد زيرا كه او اول كسى است كه بمن ايمان آورد و اول كسى است كه در روز قيامت با من مصافحه ميكند،او صديق اكبر و فاروق (جدا كننده) اين امت است كه ميان حق و باطل جدائى افكند و او بزرگ و پيشواى دين است»

«خداوند بعد از آفرينش زمين و آسمان و قبول فرمان خدا، نبوّت من و ولايت علي ابن ابیطالب ( ع) را بر آنها عرضه داشت و پذيرفتند آنگاه تمامي بشر را آفريد و امر دين را بما واگذار نمود، بنابراين سعادتمند كسي است كه به راه ما آيد و با شقاوت كسي است كه از ما جدا شود، ما حلال خدا را حلال كرده و حرامش را حرام مي كنيم »

«يا علي، اگر كسي به اندازة عمر نوح خدا را عبادت كند و به اندازه كوه اُحد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق كند و به انداره اي عمرش طولاني باشد كه بتواند هزار بار پياده به حجّ رفته و خانه خدا را زيارت نمايد، آنگاه در مكه بين صفا و مروه مظلومانه كشته شود ولي ولايت تو را اي( علي) نداشته باشد بوي بهشت به مشام او نخواهد رسيد و هرگز وارد بهشت نخواهد گشت »

«از ابي هريره مروي است كه گفته شد: يا رسول الله كي واجب شد نبوّت شما؟ فرمود: پيش از آنكه خداوند آدم را بيافريند و روح را در وي بدمد. و گفت نبي (ص): در آن هنگام كه پروردگار تو گرفت از فرزندان آدم از پشتهاي ايشان فرزندان ايشان را و گواه گرفت ايشان را بر نفسهاي ايشان به اينكه آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: تو پروردگار ما هستي. پس خداوند فرمود: من پروردگار شما هستم بالاتر از همه و محمّد (ص) نبي شماست و علي (ع) امير شماست »

«دوست داشتن على بن ابى طالب، سيّئات و گناهان را مى خورد (و نابود مى كند) همان گونه كه آتش هيزم را مى خورد (و از بين مى برد) »

«هيچ پيامبري نيست مگر آنكه نظيري در امّتش مانند او باشد و علي (ع) نظير و همانند من است »

«هر كس دوست دارد به آيين من تمسك جويد و پس از من سوار كشتي نجات شود بايد به علي بن ابي طالب اقتدا كند و با دشمنانش دشمن و با دوستانش دوست باشد،‌چرا كه او در دوران زندگي من و پس از مرگم وصي و جانشين من بر امتم مي‌باشد، و او پيشواي هر مرد و زن مسلمان است، و پس از من زمامدار هر مرد و زن با ايماني است، سخنش سخن من و فرمانش فرمان من، نهيش نهي من و پيروش پيرو من، ياورش ياور من و تنها گذارنده‌اش تنها گذارنده من است. سپس فرمود، هر كس پس از من از علي جدا شود روز قيامت نه او مرا خواهد ديد و نه من او را مي‌بينم،‌ و هر كس با علي مخالفت كند، خدا بهشت را براي او حرام مي‌كند و جايگاهش را دوزخ قرار مي‌دهد، هر كس علي را تنها بگذارد،‌خدا روز قيامت او را تنها خواهد گذاشت، و هر كس علي را ياري كند خدا روز قيامت او را ياري خواهد كرد و به هنگام پرسش و پاسخ، حجت و دليلش را به او تلقين خواهد نمود .»

«علي بن ابي طالب خليفه خدا و خليفه من، و حجت خدا و حجت من، باب خدا و باب من، برگزيده خدا و برگزيده من، و حبيب خدا و حبيب من، خليل خدا و خليل من، و شمشير خدا و شمشير من است. او برادر و همراه و وزير و وصي من است. دوستدار او دوستدار من و دشمن او دشمن من است. موافق او موافق من و مخالف او مخالف من است. جنگ با او جنگ با من و سازگاري با او سازگاري با من است. سخن او سخن من و فرمان او فرمان من است. همسرش دختر من است و فرزندانش فرزندان من هستند. او سرور اوصيا و بهترين فرد از امت من است .»

«علي بن ابي طالب دروازه دين است، هر كس به آن درآيد مؤمن و هر كس از آن بيرون رود كافر است »

« علي نسبت به من به منزله سرم نسبت به بدنم مي‌باشد »

و چه زيبا فرمود رسول گرامي اسلام كه « نسبت نماز به دين مانند نسبت سر است به بدن»

از رسول خدا درباره علي بن ابي طالب سؤال كرديم، خشمگين شد و فرمود « چه شده است كه گروهي همواره درباره كسي سؤال مي‌كنند كه در همه اوصاف جز نبوت مقام و منزلتش نزد خدا همچون مقام و منزلت من است »

«اي علي تو تقسيم كننده بهشت و دوزخي؛ با دوستي توست كه نيكوكاران از بدكاران باز شناخته مي‌شوند و ميان بدان و خوبان و كافران و مؤمنان تشخيص داده مي‌شود.»

«تو به منزله كعبه هستي كه بايد نزد تو آيند نه آنكه تو نزدشان بروي، پس اگر مردم نزد تو آمدند و خلافت را به تو تسليم كردند آن را بپذير و اگر به سراغ تو نيامدند تو نزدشان مرو تا آنان نزد تو آيند»

«مثل علي در ميان شما (در ميان اين امت) همچون كعبه مشرفه است كه نگاه به آن عبادت و حج آن واجب است»

«من و علي بن ابي طالب دو پدر اين امتيم و حق ما بر آنان از حق پدر و مادرشان بيشتر است، زيرا ما آنان را – چنانچه اطاعت ما كنند – از آتش دوزخ نجات مي‌دهيم و در سراي آرامش وارد مي‌كنيم و ماييم كه آنان را از قيد بردگي رهايي بخشيده در زمره بهترين آزادگان در‌ مي‌آوريم»

«خداوند فرموده است: اگر مردم همگي بر ولايت علي بن ابي طالب گرد مي‌آمدند من دوزخ را نمي‌آفريدم»

«اي علي؛ خدا جز به وسيله‌ي من و تو شناخته نمي‌شود، هر كس ولايت تو را انكار كند، ربوبيت خدا را انكار كرده است»

« هر كس امامت علي را پس از من انكار كند نبوت مرا انكار كرده است و هر كس نبوت مرا انكار كند ربوبيت خدا را انكار كرده است.»

«آنان كه ولايت علي را نپذيرفتند و فضيلت او را انكار مي‌كنند و پشتيبان دشمنان او هستند اگر بر اين حال بميرند از اسلام بيرون رفته‌اند»

«هر كس پس از من با علي بن ابي طالب مخالفت كند كافر است، و هر كس براي او شريك قرار دهد مشرك است و دوستداراو مؤمن و دشمن او منافق است، و هر كس از پي او برود به او خواهد رسيد، و كسي كه با وي بجنگد از دين برگشته و هر كس سخن او را نپذيرد به بيراهه رفته است. علي نور خدا در سرزمينهاي او و حجت خدا بر بندگان اوست»

«اي علي جز كافر كسي بر تو سبقت نمي‌گيرد و جز كافر كسي از تو باز نمي‌ماند. تو نور خدا در ميان بندگان او و حجت خدا بر آنان هستي. تو شمشير خدا بر دشمنان او و وارث علوم پيامبرانش هستي. تويي برترين كلمه خدا و بزرگترين نشانه او. خدا ايمان كسي را جز به ولايت تو نمي‌پذيرد.»

«علي را دوست بداريد، زيرا گوشت او گوشت من و خونش از خون من است. خدا لعنت كند گروههايي از امتم را كه پيمان مرا در راه حق او ضايع ساخته و وصيتم را درباره او از ياد ببرند. آنان نزد خدا هيچ بهره‌اي ندارند.»

«من براي امتم در مورد محبت علي همان اميد را مي‌برم كه در گفتن لاإله الا الله آن اميد را دارم»
هر كه دوست دارد كه به هیبت اسرافیل، رتبه میكائیل، جلالت جبرئیل، سازگاری آدم، خداترسی نوح، دوستی ابراهیم، اندوه یعقوب، جمال یوسف، مناجات موسی، صبر ایّوب، زه یحیی، سنّت یونس، پرهیز عیسی و حبّ و خوی محمّد بنگرد باید به علی بنگرد، كه نود خصلت از خصلتهای انبیا در اوست و همه را خداوند در او جمع كرده و برای احدی غیر او جمع نكرده است

ای ابوالحسن، اگر ایمان و اعمال همه آفریدگان در یك كفّه ترازو و عمل تو در روز اُحُد در كفّه دیگری نهاده شود عمل تو بر همه اعمال آنها رجحان می‏یابد و خداوند در روز احد به تو بر فرشتگان مقرب خویش افتخار كرد و حجابها را از آسمانهای هفتگانه برداشت، و بهشت و مافیها به سوی تو سركشیدند و پروردگار جهانیان از كار تو شادمان گشت؛ و خداوند به عوض آن روز پاداشی به تو عطا كند كه هر پیامبر و رسول و صدّیق و شهیدی به آن غبطه خورد

ای علی، جبرئیل علیه السلام مرا درباره تو خبری داد كه مایه روشنی چشم و شادی دلم شد؛ او به من گفت: ای محمّد، خداوند به من فرموده: محمّد را از سوی من سلام برسان و او را آگاه ساز كه علی پیشوای هدایت و چراغ تاریكیهای ضلالت، و حجّت بر اهل دنیاست، زیرا او صدّیق اكبر و فاروق اعظم است و من به عزت خویش سوگند خورده‏ام كه به آتش نبرم كسی را كه او را دوست داشته و تسلیم او و اوصیای پس از او باشد، و به بهشت در نیاورم كسی را كه دست از ولایت و تسلیم در برابر او و اوصیای پس از او برداشته باشد

علي از جهت اسلام مقدم برشماست ، از جهت ايمان قويتر از شما ، از جهت دانش وعلم بالاتر از شما ،‌ از جهت حلم و بردباري سنگينتر از شما ، و از جهت كوشش و خشم در راه خدا سخت تر از شماست . علوم خود را به او آموختم و اسرار و امورخود را نزد او سپردم پس او خليفه من در اهل من امين من در بين امت من مي باشد

اگرآسمانها و زمين در يك كفه ترازو و ايمان علي در كفه ديگر گذاشته شود ايمان علي ابن ابي طالب برتري خواهد داشت

روز قيامت مردم با اعمال خود وارد مي شوند و تنها عمل كسي سودمند است كه من و علي عمل او را بپذيريم .

اي علي تو در فضيلت بر ترين افراد امت من و در صلح و آشتي پيشگام ترين آنان هستي تو از همه آنان داناتر و بردبارتر و شجاع تر و بخشنده تري.

« من و علي از يك درختيم و مردم از درختان گوناگونند. نيز در جاي ديگر فرمود خداوند به من پنج موهبت و به علي نيز پنج موهبت ارزاني داشته است. به من سخناني جامع وبه علي دانشي جامع عطا كرده و مرا پيامبر واو را وصي قرار داده و به من كوثر و او سلسبيل داده و مرا از وحي و او را از الهام برخوردار ساخته است و مرا شبانه به آسمان بردند و براي علي درهاي آسمان و حجاب ها گشوده شده است»

«اي علي به تو سه ويژگي داده شد كه به من و هيچ كس ديگر داده نشده است. تو پدر همسري مانند من داري كه من ندارم ، توهمسري همچون صديقه دختر من داري كه من مانند آن را ندارم و تو از صلب خود حسن وحسين را داري كه من از صلب خود مانند آن دو را ندارم ولي همه شما از منيد و من از شما هستم»

«هر كه مي خواهد به دانش آدم ، پرهيز گاري نوح ، برد باري ابراهيم ، عظمت موسي ، عبادت عيسي ، زيبايي يوسف ، شكوه سليمان و قدرت داوود بنگرد به علي ابن ابي طالب بنگرد»

«هر كه بخواهد به علم و دانش آدم ، به فهم نوح ، به حلم ابراهيم ،به زهد و پارسايي يحيي و به غيرت و شجاعت موسي بنگرد بايد يكجا به علي بن ابي طالب بنگرد»

«حق تعالي به من فرمود: كسي كه حق علي را شناخت، پاك و خوش شد و كسي كه حق او را انكار كرد او ملعون و زيانكار شد. بعزت خودم سوگند مي خورم كه داخل كنم در دوزخ كسي كه حق او را انكار كند، اگر چه اطاعت نمايد مرا و داخل بهشت نمايم كسي كه اطاعت نمايد او را اگر چه عصيان كند مرا.» (خطيب بغدادي درمناقب– كشفي ترمذي در المناقب ص 90 )

«من ترازوي علمم و علي (عليه السلام) هر دو كفة آن و حسن (عليه السلام) و حسين (عليه السلام) رشته ها و فاطمه (س) علاقه و ديگر امامان عمود آن، وزن كرده ميشود با اين ترازو اعمال دوستان و دشمنان ما.» ( كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 84 )

«يا علي در تو مثلي است از عيسي كه يهود او را دشمن گرفتند، حتي مادرش را بهتان زدند و نصاري او را دوست گرفتند و از فرط محبت منزلتي براي او اثبات كردند كه او را آن منزلت نبود. سپس علي (عليه السلام) گفت: دو طايفه در من هلاك شوند، يكي آنكه از فرط محبت براي من منزلتي اثبات كند كه در من آن منزلت نباشد ( كه آن مرتبة الوهيت است ) و ديگري آنكه عداوت با من وي را بر آن دارد كه در حق من بد بگويد.» ( احمد بن حنبل درمسند–حاكم درمُستدرك–ابن حجردر الصواعق المحرقه– كشفي ترمذي درالمناقب المرتضويه ص 95 )

«به تحقيق خداي تعالي كه جميع محامد مختص او است عرضه كرد دوستي علي (عليه السلام) و فاطمه (س) و ذريّه ايشان را بر خلق. پس كسي كه سبقت نمود از اين امر ( محبت ) خداوند ايشان را از پيغمبران و مرسلين قرار داد و كساني كه بعد از ايشان امر الهي را اجابت نمودند جزء شيعيان كه همان اولياء هستند قرار داد و به درستي كه خداي تعالي جمع خواهد كرد ايشان را در بهشت با يكديگر.» (خلاصه المناقب–كشفي ترمذي درالمناقب المرتضويه ص 102 )

اولين كسي كه از اهل آسمان علي بن ابيطالب (عليه السلام) را به برادري گرفت اسرافيل بود، بعد از آن ميكائيل و پس از آن جبرائيل بود و اولين كسي كه دوست داشت علي (عليه السلام) را از اهل آسمان حاملان عرش بودند. بعد از آن رضوان خازن بهشت است و آنگاه عزرائيل است و بدرستي كه ملك الموت رحم مي كند بر محبّان علي (عليه السلام) چنانچه ترحم ميكند بر انبياء.» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«عهد كرده بامن پروردگارمن اين را كه مقبول نيست ايمان هيچ بنده اي مگربه محبت اهل بيت من» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«سوگند به آن كسي كه نفس من در يد قدرت اوست، بنده در روز قيامت قدم از قدم بر ندارد تا آنكه حق تعالي از محبت ما و اهل بيت من سؤال كند. پس عمر بن خطاب پرسيد: محبّت شما بعد از شما چيست؟ پس رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) دست خود را بر سر علي بن ابيطالب (عليه السلام) نهاد و فرمود: محبت من بعد از من محبت اين شخص است.» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«هر كس كه ميخواهد به حبل المتين الهي چنگ زده و تمسك جويد هر آينه بايد علي (عليه السلام) و فرزندانش را دوست بدارد.» (دستور الحقايق – المناقب المرتضويه ص 109 )

«حكايت نمود جبرئيل از جانب خداوند متعال براي من كه: بدرستيكه خداوند علي (عليه السلام) را دوست ميدارد، و بدرستيكه به‌ آن درجه دوست نمي دارد هيچ يك از ملائكه و پيغمبران مرسلين را و نيست هيچ تسبيح كننده اي مگر آنكه خداوند متعال از تسبيح او فرشتگاني را مي آفريند كه استغفار و طلب آمرزش مينمايند از براي دوستان و شيعيان علي (عليه السلام) تا روز قيامت.» (ترمذي در المناقب المرتضويه ص 120 )

«اي علي (عليه السلام)، هر كس تو را دوست بدارد در روز قيامت در درجات انبياء مي باشد و كسي كه با دشمني تو بميردپس باكي ندارد از اينكه يهودي و يا نصراني بميرد.» (كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 121 )

«بدرستيكه خداوند متعال به تحقيق با من پيمان بست كه كسي كه بيرون بيايد و خروج نمايدبر علي بن ابيطالب (عليه السلام) پس او كافر است وسزاوار آتش دوزخ است. پس از واقعة جمل عائشه گفت: من فراموش كرده بودم اين حديث را در روز جنگ جمل تا آنكه بياد آوردم آن را در بصره و آمرزش ميخواهم از خداوند متعال و دور نيست كه مشمول آمرزش شوم.» (كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 122)

«حقاً كه بسيار بدبخت است كسي كه با علي در حيات و بعد از رحلتش دشمني نمايد.» (اخطب خوارزمي در مناقب ص 47 )

«طور حتم خداي تعالي دوستي و محبت علي (عليه السلام) را بر اهل آسمانها و زمين واجب فرموده است.» (محمد بن ابي الفوارس در الاربعين ص 19)

«براستي هرانساني جز با دوستي علي (عليه السلام) به ولايت من نمي رسد.» (الامر تسري در ارجح المطالب ص 523)

يا علي

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

RSS