اثبات حقانیت امیرالمومنین

اِنَّ مَنزِلَةَ عَلي منّي كَمَنزلَتي مِنَ الله

چرا گریه کنیم ؟

اروپاييان نام ايرانيان را ملت گريه گذاشته اند ،‌ مسيحيان براي شهادت عيسي جشن مي گيرند . ( البته آنان عقيده دارند كه حضرت عيسي شهيد شده است و الا به قول قرآن كريم حضرت عيسي به آسمان عروج كرد ) ولي شيعيان براي شهادت امام حسين گريه مي كنند . مي گويند « گريه نشان دهنده ي ذلت ، خواري ، سرخوردگي و شكست ملت است و جشن نشان دهنده ي پيروزي و سر بلندي » چرا شيعيان اصرار دارند كه هر سال و بلكه هر هفته مصيبت بخوانند و گريه كنند ؟تكرار اين كار چه فايده اي دارد ؟ از اين گريه ها چه سود مي برند ؟ و در زندگي آنان چه اثري دارد ؟ مگر شهادت آرزوي همه نيست ؟ پس ما بايد خوشحال باشيم كه امام حسين شهيد شدند ؟ مگر در اسلام گريه كردن براي كسي كه از دنيا رفته مكروه نيست ؟ آيا كساني كه اهل گريه هستند دچار افسردگي و گرفتگي روحي نيستند ؟ و ..... .

در اين نوشته ي مختصر گريه از ديدگاه و زاويه اي بررسي شده است كه شايد ناگفته هايي را در اين موضوع در بر داشته باشد .

تفاوت خنده و گريه

انسان وقتي مي خندد فقط براي خود مي خندد ،‌ يعني خنده مانند شهوت در خود فرورفتن است و جنبه ي شخصي و فردي دارد. موقع خنديدن هيچ كس مورد نظر انسان نيست كه بگويم فلاني به خاطر فلاني مي خندد . هر كس براي خود مي خندد و بس . اما گريه يك طرفه نيست بلكه دو جانبه مي باشد . يعني به خاطر يك چيز يا يك كسي گريه مي كنيم . وقتي از دوست يا يكي از نزديكان خود دور مي شويم يا او را از دست ميدهيم شديدا ناراحت شده و احيانا گريه مي كنيم ،‌حتي گاهي از ملاقات كسي كه خيلي او را دوست داريم اشك شوق مي ريزيم ،‌ اين ها نشان مي دهد كه شخص با دوستش يك ارتباط روحي دارد و اين ارتباط روحي موجب شده تا به هم نزديك تر و شبيه تر شوند .

گريه ارتباط روحي و نزديك و قرب به معشوق

مطمئنا دو نفر اگردر خيلي از چيزها مثل اخلاق و رفتار و فكر و .... شبيه هم نباشند با هم دوست نمي شوند ، اگر دقت كرده باشيد در طول چند سال دوستي دو نفر خيلي شبيه هم ديگر مي شوند . شما اگر كسي را بسيار دوست داشته باشيد با نگاهي در اخلاق و رفتار خودتان در مي يابيد كه حتي راه رفتن ،‌ نشستن ، حرف زدن و بسياري از كارهايتان شبيه اوست . اين نكته نشان گر آن است كه تا چه حد دو دوست از نظر روحي بر هم اثر مي گذارند . اگر دوستي دو نفر در حد عاشقي باشد ، شايد از نظر روحي كاملا شبيه هم شوند . چون انسان هميشه به شكل كسي زندگي مي كند كه او را دوست مي دارد .

پس اگر كسي در فراق يا اندوه ديگري گريه مي كند مطمئن باشيد كه دوست دارد خود را شبيه او كند ( دقت كنيد ) شما عاشق هر چيز باشيد شبيه او مي شويد پس با اين اوصاف آيا بهتر نيست عاشق و دوست كسي شويم كه در شجاعت و غيرت وايثار و عبادت و .... در يك كلمه در انسانيت از همه بالاتر است ؟

پس دو نفر با دوستي به هم نزديك شده و در اخلاق و روحيه شبيه هم مي شوند چون از هم تاثير مي پذيرند . با اين حساب معلوم مي شود كه چرا ما براي امام حسين يا امامان ديگر گريه مي كنيم ، هدف از گريه براي ائمه اين است كه خودمان را از نظر روحي به آنها نزديك تر كرده و در زندگي شبيه آنها بشويم . گريه از اين نظر مفيد است كه اين ارتباط روح ها را قوي تر و حرارت ارتباط را بيشتر مي كند . در نتيجه انسان از معشوق خود بيشتر تاثير مي پذيرد و به او شبيه تر مي شود . پيامبر اكرم ( ص ) مي فرمايند « هر كس خود را شبيه قوم و گروهي كند از آنان است .» با توجه به مطالب ذكر شده معلوم مي شود كه هر گريه اي سازنده نيست . انواع ديگر گريه مانند گريه ي شكست ، شوق ، محروميت ،‌ دل تنگي ، حزن و اندوه و .... نمي تواند در مورد گريه بر ائمه صحيح باشد . گريه براي امام حسين عليه السلام براي كسب يك روح حماسي و پرشور و غيرتمند است .

از طرف ديگر خود را شبيه ديگري كردن نيازمند يك عشق سوزان است و گرنه نمي توان از ديگري تاثير گرفت ، پس آنان كه مي خواهند به مقام ائمه نزديك شده و انسان كامل شوند بايد عاشق آنان باشند و خوب مي دانيم كه اشك ترجمان دل است . يعني گريه نشان يم دهد كه چه كسي عاشق است .

آتشم بر جان ولي از شكوه خاموش بود عشق را از اشك حسرت ترجماني داشتم

شكسپير مي گويد « انديشه ها ، رؤياها ، آه ها ، آرزوها و اشك ها از ملازمان جدايي ناپذير عشق هستند و عشقي كه با اشك هاي چشم شست و شو مي شود هميشه پاكيزه و تميز و زيبا خواهد ماند» هم چنين ويكتور هوگو مي گويد « خوش بخت آن كسي است كه خدا به او دلي بخشيده كه شايسته ي عشق و سوز و گداز است . هر كس اوضاع عالم و قلب انساني را در آينه ي دو روي عشق و درد نديده باشد او هيچ حقيقتي را نديده و از دنيا چيزي نفهميده است »

هر گز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق ثبت است برجريده عالم دوام ما

فوايد و هدف از گريه بر امام حسين عليه السلام

تذكر اين نكته لازم است كه بر خلاف آن چه بسياري مي گويند در عزاي آقا ابا عبدالله الحسين ما براي تسلي دل حضرت زهرا گريه نمي كنيم ، اين تفكر انديشه اي باطل و نادرست است . زيرا پس از شهادت حضرت در بهشت برين در جوار مادر بزرگوارشان مسكن گزيدند ، از اين جهت ديگر جاي چنين سخني نيست . ما براي آن نمي گرييم كه روزي در صحرايي شخصي را غريب و تشنه قطعه قطعه كردند . گريه ي سازنده آن است كه طي آن روح ،‌ روحي حسيني شود . يعني آن كه افكار ،‌ شجاعت ،‌غيرت ، معرفت و اخلاص اين شمع پروانه ي جان ها در جان تاريك ما نيز تابنده گردد چنان كه هر كه چنين شد زنده ي تاريخ مي شود ، مثال آشكار و كنوني آن را مي توان در گلزار شهداي هر شهر و ديار ديد .

نكته ي بعد اين كه همه ميدانيم كسي كه دين دار است چه نعمتي دارد و آن كه بي دين است چه قدر از خوش بختي فاصله دارد . بنابراين حفظ كردن دين و مكتب از مهم ترين وظايف است كه گريه براي امام حسين عليه السلام بيشترين تاثير را در اين جهت دارد . امام خميني مي فرمايد « بچه ها و جوان هاي مال خيال نكنند كه مساله ، مساله ي ملت گريه است . اين را ديگران القا كرده اند به شما ها كه بگوييد ملت گريه ،‌ آن ها از همين گريه مي ترسند . اين ها خيانت مي كنند ، بزرگهايشان و ارباب هايشان از اين گريه ها مي ترسند . قضيه ي روضه خواني قضيه ي اين نيست كه من يك چيزي بگويم و يكي هم گريه كند ، قضيه اين است كه با گريه حفظ شده است اين مكتب ، بايد هر روز اين كار بشود اين جنبه ي سياسي دارد ، جنبه ي اجتماعي دارد »

واقعا اين گونه است دشمنان ما از اين گريه ها مي ترسند ، چرا كه در همين گريه هاست كه جوانان غيور ، مخلص ، شجاع ، شهادت طلب و مبارز پرورش پيدا مي كنند و دشمنان و برخي دوستان نادان يا فريب خورده به دنبال اين هستند كه مجالس اين گونه را تحقير و پاي جوانان را از آن جا كوتاه كنند . آثار ديگر مجالس عزاداري حسيني عبارت است از حفظ ارزش هاي ديني ، آماده سازي نيروها و نمايش قدرت مسلمانان به دشمنان ، امام خميني در اين مورد مي فرمايد « در دفعه ي اول كه مرا از قم گرفتند و بردند در بين راه بعضي از اين مامورين كه بودند در آن اتومبيل من ، مي گفت كه ما كه آمديم سراغ شما از اين چادرهايي كه در قم بود ( خيمه هاي مراسم محرم ) مي ترسيديم كه مبادا اين ها مطلع بشوند و ما نتوانيم انجام وظيفه كنيم . اين ها كه هيچ ، قدرتهاي بزرگ از اين چادرها مي ترسند »

ابعاد مختلف اشك چنان است كه پزشكان آثار جسماني فراواني براي آن بيان كرده اند ، روان شناسان از تاثير مثبت گريه بر روح و روان نكات ارزنده اي بازگو نموده اند ،‌ علماي اخلاق اشك ديدگان را نشان نورانيت دل و گيرندگي فراوان قلب شمرده اند و جامعه شناسان تسلط سخنرانان را بر گريه و خنده ي مخاطبان خود ، تسلط بر تمامي وجود آنان دانسته اند كه در اين مختصر مجالي براي پرداختن به همه ي اين ها نيست .

مكتب عقل يا عشق

هر دين و مكتبي كه تنها به عقل و مسائل عقلي مردم تكيه كند مطمئنا شكست خواهد خورد . اسلام ديني است كه قوي ترين فكرها و عقل ها را تغذيه مي كند و پاسخ هر سوال و نيازي را مي دهد . اما مي دانست كه اگر تنها فكر حكم فرما باشد دوامي نخواهد داشت . بدين جهت عاطفه را چاشني آن كرد . راه نفوذ عميق شدن و بقاي دين در روح ، عشق عاطفه است . با وجود عقل و عشق در جوار هم ، عشق و عاطفه شور و حرارتي عظيم به دين بخشيده ، آن را ابدي مي كند . بدين جهت توصيه به برپايي مجالس عزاداري ائمه يك دور انديشي فوق العاده عجيب و معصومانه اي بوده كه تاكيد به حفظ اين چاشني (‌عزاداري ) داشته است .

آيا امامان راست مي گويند يا ... ؟

به آن هايي كه بدين مساله ايراد وارد كرده اند مي گوييم : آيا ائمه را قبول دارند ؟ اگر نه ما را با آنان كاري نيست . اما اگر جوابشان مثبت باشد مي پرسيم : آيا ائمه راست مي گويند يا در سخنانشان دروغ هم هست ؟ مطمئنا مي گويند ايشان معصوم بوده و هيچ گاه دروغ نمي گويند ،‌ مي گوييم ائمه دستور برپايي مراسم عزاداري و گريه را داده ، خود پيوسته آن را عملي مي كردند . آيا اين كار را انجام بدهيم يا نه ؟ پاسخ آن آشكار است .

امام صادق عليه السلام فرمودند « هر كس كه نزد او ما را ياد كنند و در چشمانش اشك جمع شود خداوند چهره اش را بر آتش حرام مي كند » . امامان گران قدر خصوصا امام باقر و امام صادق در منازلشان مجلس عزاداري مصيبت امام حسين بر پا مي كردند . در احاديث فراوان آمده است كه پيامبران بزرگ الهي چون حضرت آدم ، ابراهيم ، موسي ، عيسي ،‌ نوح ، يحيي ، زكريا و پيامبر اكرم بر مولايمان ابا عبدالله گريستند .

حال آيا ائمه ي ما كه اهل گريه و به قول بعضي ها ملت گريه بودند در ميدان جنگ شجاعت و مردانگي بيشتري داشتند يا امثال معاويه و يزيد كه سراسر زندگيشان به خنده و مستي گذشته است ؟ شما قضاوت كنيد ، آيا جوانان اهل عيش و عشرت و خنده جلوي رگبار گلوله ايستادگي كردند يا آنها كه هر شب با نداي يا حسين و يا زهرا زار زار گريه ميكردند ؟ آيا آنان كه چون ناموس ملت به خطر افتد چون موش به سوراخ هاي تو در تو خواهند خزيد همين مردم اهل بزم و خنده ( و مخالف گريه و عزاداري ) نيستند .

اين انسانهاي گريزان از گريه بهتر است اشك ديدگانشان را نگه دارند ، چرا كه روزي به آن نياز پيدا خواهند كرد ، آن جا كه در قيامت با چشمان حسرت زده و گريان چهره ي خندان اهل اشك و مقام و مرتبه ي بالاي ايشان را مي بينند .

درباره وبلاگ

پيامبر گرامي اسلام حضرت محمد صلي الله عليه و‌ آله وسلم فرمودند :

«منم شهر علم و على درِ آن شهر، پس هر كس علم مى خواهد از درِ شهرِ (علم) وارد شود »

«على با قرآن است و قرآن با على است، از هم جدا نمى شوند تا نزد حوض كوثر بر من وارد مى شوند »

دوستى تو ایمان و دشمنى تو نفاق است و اول كسی كه داخل بهشت میشود دوستدار تو و اول كسی كه داخل دوزخ گردد دشمن تست.

«عمار و معاذ و عایشه از پیغمبر صلى الله علیه و آله نقل میكنند كه فرمود: نگاه كردن به صورت على عبادت است و ذكر او عبادت است و ایمان كسى پذیرفته نمیشود مگر به ولایت او و تبرى جستن از دشمنانش »

«به راستی خدا برای برادرم علی فضایلی قرار داده که از بس زیاد است، قابل شمارش نیست. پس هر که یک فضیلت از فضایلش را - باایمان و پذیرش- یاد کند، خداوند گناهان نو و کهنه‏اش را بیامرزد و هر که فضیلتی از فضایلش را بنگارد، همواره ملائکه برایش استغفار می‏کنند، تا هنگامی که آن نوشته باقی باشد، و هر که به فضیلتی از فضایلش گوش فرا دهد، خداوند آن دسته از گناهانی را که از راه شنیدن مرتکب شده است، ببخشاید و هرکه نگاه کند به نوشته‏ای از فضایلش، خداوند آن گناهانی را که از راه نگاه مرتکب شده باشد بیامرزد. سپس فرمود: نگاه به برادرم علی‏علیه السلام عبادت است و ذکر و یادش عبادت است، و خدا نمی‏پذیرد ایمان هیچ بنده‏ای را مگر با ولایتش و با بیزاری از دشمنانش »

«مي گذارم بين شما دو چيز با ارزش كتاب خدا و علي بن ابيطالب عليه السلام و علي افضل از قرآن است چون او بيان كننده حقايق قرآن است »

«ای مردم چه شده است‏شما را، هرگاه حضرت ابراهیم و خاندانش یاد شوند، چهره‏های شما می‏درخشد و خوشتان آید و هنگامی که محمد و ال‏محمد یاد می‏شوند، دل‏های شما سخت و سنگدل و چهره‏هایتان عبوس و درهم کشیده می‏شود؟ سوگند به خدایی که جانم به دست او است؛ اگر یکی از شما اعمال نیک هفتاد پیامبر را انجام دهد به بهشت وارد نشود مگر با محبت این و فرزندانش -و به علی‏علیه السلام اشاره کرد- سپس فرمود: در حقیقت‏برای خدا حقی است که جز خدا و من و علی آن را نمی‏داند و واقعا برای من حقی است، که جز خدا و علی آن را نمی‏شناسد و به راستی که برای علی حقی هست که جز خدا و من آن را نداند »

«یا علی، هر که از من جدا گردد از خدا بریده است و هر که از تو جدا گردد از من جدا گشته است »

«به راستی که محبت علی‏علیه السلام با هر کار شایسته سودمند است و اعمال شایسته و صالح، با دشمنی علی سودی ندارد »

«ای مردم" اگر آنقدر روزه بگیرید که بسان میخ‏ها[لاغر] شوید و اگر آنقدر نماز بخوانید که همانند کمان‏ها [خمیده] گردید اگر آنقدر و دعا بخوانید تا این که قطعه قطعه و بند بند گردید و در آن حال بغض علی‏بن ابی‏طالب‏علیه السلام را به دل داشته باشید، خدا شما را به رو در آتش افکند. ای ابوالحسن بپاخیز و دستت را در دستم بگذار، زیرا خدا، من و تو را از یک شجره گزینش کرد، که من تنه آنم و تو شاخسار آن، پس هر که شاخه آن راببرد، خدا او را به صورتش در آتش افکند »

«انبيا از درختان گوناگون آفريده شده‏اند و خدا من و علي را از يك درخت آفريد؛ پس من تنه و علي عليه‏السلام شاخه آن است و فاطمه جوانه و شكوفه آن و حسن و حسين ميوه آن است. پس هر كه به شاخه‏اي از شاخه‏هاي آن در آويزد، نجات يابد و هر كه از آن رو گرداند سرازير آتش گردد. و اگر بنده‏اي هزار سال و هزار سال و هزار سال بين صفا و مروه خدا را پرستش كند و محبت ما را درك نكند خدا او را به رو در آتش اندازد، آن‏گاه اين آيه شريفه را تلاوت فرمود: «بگو اي پيامبر كه از شما مزد رسالت نخواهم جز مودّت اين خاندان»

«اي عمار اگر همة مردم مذهبي را پيش بگيرند و علي (ع) راه ديگري را پيش بگيرد تو بايد روش علي (ع) را به پيمائي و ساير مردم را رها نمايي »

«وقتي خداي تعالي مرا در شب معراج سيرداد پس پيامبران نزد من در آسمان جمع شدند، خداي تعالي وحي فرمود بسوي من كه اي محمد از ايشان بپرس براي چه بر انگيخته شديد؟ پيامبران گفتند: مبعوث شديم تا گواهي بر يگانگي خداي تعالي واقرار به پيامبري تو و ولايت علي (ع) نمائيم »

« نسبت علي (ع) به من مانند نسبت من به حق تعالي است »

«منزلت علي نسبت به من همچون منزلت من نسبت به خداست »

« كسي كه بر علي (ع) پيشي بگيرد نبوّت و پيامبري مرا تكذيب كرده است »

«هر كس كه ميخواهد سوار شود بر كشتي نجات و بچسبد به ريسمان محكم الهي و چنگ زند به ريسمان خداي كه استوار است، پس بايد كه علي (ع) را دوست بگيرد بعد از من و به دشمني بگيرد دشمن او را و گناه نكند يعني مطيع باشد امامان را كه راهنمايند به سوي حق. بدرستي كه ايشان خلفا و اوصياء منند، جنگ با ايشان جنگ با منست وجنگ با من جنگ با خداست و جنگ با دشمنان ايشان جنگ با شيطان است »

«آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هركس مرا دوست بدارد خدا از او خشنود مى‏شود و پاداش او را بهشت قرار مى‏دهد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، از دنيا نمى‏رود تا از آب كوثر بنوشد واز درخت طوبى بخورد و جايجاه خود را (قبل از مرگ) در بهشت ببيند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، هشت در بهشت به روى او گشوده مى‏شود و او از هر درى كه بخواهد بدون حساب وارد خواهد شد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند نامه عمل او را به دست راست او مى‏دهد و همانند پيامبران حساب اعمال او را مى‏كند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند به عدد هر مو و هر رگى كه در بدن اوست از حورالعين به او تزويج مى‏نمايد و اجازه شفاعت از هشتاد نفر از اهل‏بيت او را به او مى‏دهد و شهرى را در بهشت به او عطا مى‏فرمايد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند او را همانند پيامبران قبض روح مى‏كند و وحشت منكر و نكير را از او برطرف مى‏كند و صورت او را سفيد مى‏نمايد و او را با حضرت حمزه سيدالشهداء عليه‏السلام محشور مى‏نمايد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، صورت او روز قيامت مانند ماه شب چهارده نورانى مى‏باشد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند تاج سلطنت بر سر او مى‏گذارد و از حله‏هاى كرامت بهشتى به او مى‏پوشاند.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، مانند برق از صراط مى‏گذرد.

آگاه باشيد هركس على عليه‏السلام را دوست بدارد، خداوند برائت از آتش دوزخ و عبور از صراط و امان از عذاب را براى او مى‏نويسد و نامه‏اى براى او گشوده نمى‏شود و ميزان وحسابى نخواهد داشت و به او گفته مى‏شود: بدون حساب وارد بهشت شود.

آگاه باشيد هركس آل محمّد عليهم‏السلام را دوست بدارد، از حساب و ميزان و صراط ايمن خواهد بود.

آگاه باشيد هركس با محبت و دوستى آل محمّد عليهم‏السلام بميرد، من ضامن او خواهم بود كه در بهشت همنشين پيامبران عليهم‏السلام باشد.

آگاه باشيد هركس بادشمنى با آل محمّد عليهم‏السلام بميرد، بوى بهشت به مشام او نخواهد رسيد»

«(اي علي) مثل تو همچون سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ است. هر كس آن را يك بار بخواند، گويي يك سوم قرآن را خوانده و هر كس آن را دو بار بخواند گويي دوسوم قرآن را خوانده و هر كس آن را سه بار بخواند گويي تمام قرآن را خوانده است. تو نيز اين چنين هستي، هر كس تو را در دل دوست بدارد، از يك سوم ايمان بهره برده است و هر كس تو را در دل و به زبان دوست داشته باشد، از دو سوم ايمان بهره برده است و هر كس تو را در دل و به زبان و در عمل دوست داشته باشد، تمام ايمان را براي خود گرد‌ آورده است. سوگند به آن كسي كه مرا به حق به پيامبري برانگيخته است، اگر مردم روي زمين تو را آن گونه كه اهل آسمان دوست دارند، دوست بدارند، خداوند هيچ كس از آنان را به آتش دوزخ عذاب نخواهد كرد.»

«پیامبر اکرم صلی الله علیه واله فرمودند: همانا كه علي علیه السلام حجت خداست بعد از من كفر به او كفر به خدا وشك در او شك به خدا و انكار او انكار خداست و ايمان به او ايمان به خداست. زیرا او برادر و وصی رسول الله (صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم) است و همچنین امام و مولای امت پیامبر می باشد و او ریسمان الهی است »

« بزودى پس از من فتنه‏اى بر پا خواهد بود،پس زمانيكه چنين شد همراه على بن ابى طالب باشيد زيرا كه او اول كسى است كه بمن ايمان آورد و اول كسى است كه در روز قيامت با من مصافحه ميكند،او صديق اكبر و فاروق (جدا كننده) اين امت است كه ميان حق و باطل جدائى افكند و او بزرگ و پيشواى دين است»

«خداوند بعد از آفرينش زمين و آسمان و قبول فرمان خدا، نبوّت من و ولايت علي ابن ابیطالب ( ع) را بر آنها عرضه داشت و پذيرفتند آنگاه تمامي بشر را آفريد و امر دين را بما واگذار نمود، بنابراين سعادتمند كسي است كه به راه ما آيد و با شقاوت كسي است كه از ما جدا شود، ما حلال خدا را حلال كرده و حرامش را حرام مي كنيم »

«يا علي، اگر كسي به اندازة عمر نوح خدا را عبادت كند و به اندازه كوه اُحد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق كند و به انداره اي عمرش طولاني باشد كه بتواند هزار بار پياده به حجّ رفته و خانه خدا را زيارت نمايد، آنگاه در مكه بين صفا و مروه مظلومانه كشته شود ولي ولايت تو را اي( علي) نداشته باشد بوي بهشت به مشام او نخواهد رسيد و هرگز وارد بهشت نخواهد گشت »

«از ابي هريره مروي است كه گفته شد: يا رسول الله كي واجب شد نبوّت شما؟ فرمود: پيش از آنكه خداوند آدم را بيافريند و روح را در وي بدمد. و گفت نبي (ص): در آن هنگام كه پروردگار تو گرفت از فرزندان آدم از پشتهاي ايشان فرزندان ايشان را و گواه گرفت ايشان را بر نفسهاي ايشان به اينكه آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: تو پروردگار ما هستي. پس خداوند فرمود: من پروردگار شما هستم بالاتر از همه و محمّد (ص) نبي شماست و علي (ع) امير شماست »

«دوست داشتن على بن ابى طالب، سيّئات و گناهان را مى خورد (و نابود مى كند) همان گونه كه آتش هيزم را مى خورد (و از بين مى برد) »

«هيچ پيامبري نيست مگر آنكه نظيري در امّتش مانند او باشد و علي (ع) نظير و همانند من است »

«هر كس دوست دارد به آيين من تمسك جويد و پس از من سوار كشتي نجات شود بايد به علي بن ابي طالب اقتدا كند و با دشمنانش دشمن و با دوستانش دوست باشد،‌چرا كه او در دوران زندگي من و پس از مرگم وصي و جانشين من بر امتم مي‌باشد، و او پيشواي هر مرد و زن مسلمان است، و پس از من زمامدار هر مرد و زن با ايماني است، سخنش سخن من و فرمانش فرمان من، نهيش نهي من و پيروش پيرو من، ياورش ياور من و تنها گذارنده‌اش تنها گذارنده من است. سپس فرمود، هر كس پس از من از علي جدا شود روز قيامت نه او مرا خواهد ديد و نه من او را مي‌بينم،‌ و هر كس با علي مخالفت كند، خدا بهشت را براي او حرام مي‌كند و جايگاهش را دوزخ قرار مي‌دهد، هر كس علي را تنها بگذارد،‌خدا روز قيامت او را تنها خواهد گذاشت، و هر كس علي را ياري كند خدا روز قيامت او را ياري خواهد كرد و به هنگام پرسش و پاسخ، حجت و دليلش را به او تلقين خواهد نمود .»

«علي بن ابي طالب خليفه خدا و خليفه من، و حجت خدا و حجت من، باب خدا و باب من، برگزيده خدا و برگزيده من، و حبيب خدا و حبيب من، خليل خدا و خليل من، و شمشير خدا و شمشير من است. او برادر و همراه و وزير و وصي من است. دوستدار او دوستدار من و دشمن او دشمن من است. موافق او موافق من و مخالف او مخالف من است. جنگ با او جنگ با من و سازگاري با او سازگاري با من است. سخن او سخن من و فرمان او فرمان من است. همسرش دختر من است و فرزندانش فرزندان من هستند. او سرور اوصيا و بهترين فرد از امت من است .»

«علي بن ابي طالب دروازه دين است، هر كس به آن درآيد مؤمن و هر كس از آن بيرون رود كافر است »

« علي نسبت به من به منزله سرم نسبت به بدنم مي‌باشد »

و چه زيبا فرمود رسول گرامي اسلام كه « نسبت نماز به دين مانند نسبت سر است به بدن»

از رسول خدا درباره علي بن ابي طالب سؤال كرديم، خشمگين شد و فرمود « چه شده است كه گروهي همواره درباره كسي سؤال مي‌كنند كه در همه اوصاف جز نبوت مقام و منزلتش نزد خدا همچون مقام و منزلت من است »

«اي علي تو تقسيم كننده بهشت و دوزخي؛ با دوستي توست كه نيكوكاران از بدكاران باز شناخته مي‌شوند و ميان بدان و خوبان و كافران و مؤمنان تشخيص داده مي‌شود.»

«تو به منزله كعبه هستي كه بايد نزد تو آيند نه آنكه تو نزدشان بروي، پس اگر مردم نزد تو آمدند و خلافت را به تو تسليم كردند آن را بپذير و اگر به سراغ تو نيامدند تو نزدشان مرو تا آنان نزد تو آيند»

«مثل علي در ميان شما (در ميان اين امت) همچون كعبه مشرفه است كه نگاه به آن عبادت و حج آن واجب است»

«من و علي بن ابي طالب دو پدر اين امتيم و حق ما بر آنان از حق پدر و مادرشان بيشتر است، زيرا ما آنان را – چنانچه اطاعت ما كنند – از آتش دوزخ نجات مي‌دهيم و در سراي آرامش وارد مي‌كنيم و ماييم كه آنان را از قيد بردگي رهايي بخشيده در زمره بهترين آزادگان در‌ مي‌آوريم»

«خداوند فرموده است: اگر مردم همگي بر ولايت علي بن ابي طالب گرد مي‌آمدند من دوزخ را نمي‌آفريدم»

«اي علي؛ خدا جز به وسيله‌ي من و تو شناخته نمي‌شود، هر كس ولايت تو را انكار كند، ربوبيت خدا را انكار كرده است»

« هر كس امامت علي را پس از من انكار كند نبوت مرا انكار كرده است و هر كس نبوت مرا انكار كند ربوبيت خدا را انكار كرده است.»

«آنان كه ولايت علي را نپذيرفتند و فضيلت او را انكار مي‌كنند و پشتيبان دشمنان او هستند اگر بر اين حال بميرند از اسلام بيرون رفته‌اند»

«هر كس پس از من با علي بن ابي طالب مخالفت كند كافر است، و هر كس براي او شريك قرار دهد مشرك است و دوستداراو مؤمن و دشمن او منافق است، و هر كس از پي او برود به او خواهد رسيد، و كسي كه با وي بجنگد از دين برگشته و هر كس سخن او را نپذيرد به بيراهه رفته است. علي نور خدا در سرزمينهاي او و حجت خدا بر بندگان اوست»

«اي علي جز كافر كسي بر تو سبقت نمي‌گيرد و جز كافر كسي از تو باز نمي‌ماند. تو نور خدا در ميان بندگان او و حجت خدا بر آنان هستي. تو شمشير خدا بر دشمنان او و وارث علوم پيامبرانش هستي. تويي برترين كلمه خدا و بزرگترين نشانه او. خدا ايمان كسي را جز به ولايت تو نمي‌پذيرد.»

«علي را دوست بداريد، زيرا گوشت او گوشت من و خونش از خون من است. خدا لعنت كند گروههايي از امتم را كه پيمان مرا در راه حق او ضايع ساخته و وصيتم را درباره او از ياد ببرند. آنان نزد خدا هيچ بهره‌اي ندارند.»

«من براي امتم در مورد محبت علي همان اميد را مي‌برم كه در گفتن لاإله الا الله آن اميد را دارم»
هر كه دوست دارد كه به هیبت اسرافیل، رتبه میكائیل، جلالت جبرئیل، سازگاری آدم، خداترسی نوح، دوستی ابراهیم، اندوه یعقوب، جمال یوسف، مناجات موسی، صبر ایّوب، زه یحیی، سنّت یونس، پرهیز عیسی و حبّ و خوی محمّد بنگرد باید به علی بنگرد، كه نود خصلت از خصلتهای انبیا در اوست و همه را خداوند در او جمع كرده و برای احدی غیر او جمع نكرده است

ای ابوالحسن، اگر ایمان و اعمال همه آفریدگان در یك كفّه ترازو و عمل تو در روز اُحُد در كفّه دیگری نهاده شود عمل تو بر همه اعمال آنها رجحان می‏یابد و خداوند در روز احد به تو بر فرشتگان مقرب خویش افتخار كرد و حجابها را از آسمانهای هفتگانه برداشت، و بهشت و مافیها به سوی تو سركشیدند و پروردگار جهانیان از كار تو شادمان گشت؛ و خداوند به عوض آن روز پاداشی به تو عطا كند كه هر پیامبر و رسول و صدّیق و شهیدی به آن غبطه خورد

ای علی، جبرئیل علیه السلام مرا درباره تو خبری داد كه مایه روشنی چشم و شادی دلم شد؛ او به من گفت: ای محمّد، خداوند به من فرموده: محمّد را از سوی من سلام برسان و او را آگاه ساز كه علی پیشوای هدایت و چراغ تاریكیهای ضلالت، و حجّت بر اهل دنیاست، زیرا او صدّیق اكبر و فاروق اعظم است و من به عزت خویش سوگند خورده‏ام كه به آتش نبرم كسی را كه او را دوست داشته و تسلیم او و اوصیای پس از او باشد، و به بهشت در نیاورم كسی را كه دست از ولایت و تسلیم در برابر او و اوصیای پس از او برداشته باشد

علي از جهت اسلام مقدم برشماست ، از جهت ايمان قويتر از شما ، از جهت دانش وعلم بالاتر از شما ،‌ از جهت حلم و بردباري سنگينتر از شما ، و از جهت كوشش و خشم در راه خدا سخت تر از شماست . علوم خود را به او آموختم و اسرار و امورخود را نزد او سپردم پس او خليفه من در اهل من امين من در بين امت من مي باشد

اگرآسمانها و زمين در يك كفه ترازو و ايمان علي در كفه ديگر گذاشته شود ايمان علي ابن ابي طالب برتري خواهد داشت

روز قيامت مردم با اعمال خود وارد مي شوند و تنها عمل كسي سودمند است كه من و علي عمل او را بپذيريم .

اي علي تو در فضيلت بر ترين افراد امت من و در صلح و آشتي پيشگام ترين آنان هستي تو از همه آنان داناتر و بردبارتر و شجاع تر و بخشنده تري.

« من و علي از يك درختيم و مردم از درختان گوناگونند. نيز در جاي ديگر فرمود خداوند به من پنج موهبت و به علي نيز پنج موهبت ارزاني داشته است. به من سخناني جامع وبه علي دانشي جامع عطا كرده و مرا پيامبر واو را وصي قرار داده و به من كوثر و او سلسبيل داده و مرا از وحي و او را از الهام برخوردار ساخته است و مرا شبانه به آسمان بردند و براي علي درهاي آسمان و حجاب ها گشوده شده است»

«اي علي به تو سه ويژگي داده شد كه به من و هيچ كس ديگر داده نشده است. تو پدر همسري مانند من داري كه من ندارم ، توهمسري همچون صديقه دختر من داري كه من مانند آن را ندارم و تو از صلب خود حسن وحسين را داري كه من از صلب خود مانند آن دو را ندارم ولي همه شما از منيد و من از شما هستم»

«هر كه مي خواهد به دانش آدم ، پرهيز گاري نوح ، برد باري ابراهيم ، عظمت موسي ، عبادت عيسي ، زيبايي يوسف ، شكوه سليمان و قدرت داوود بنگرد به علي ابن ابي طالب بنگرد»

«هر كه بخواهد به علم و دانش آدم ، به فهم نوح ، به حلم ابراهيم ،به زهد و پارسايي يحيي و به غيرت و شجاعت موسي بنگرد بايد يكجا به علي بن ابي طالب بنگرد»

«حق تعالي به من فرمود: كسي كه حق علي را شناخت، پاك و خوش شد و كسي كه حق او را انكار كرد او ملعون و زيانكار شد. بعزت خودم سوگند مي خورم كه داخل كنم در دوزخ كسي كه حق او را انكار كند، اگر چه اطاعت نمايد مرا و داخل بهشت نمايم كسي كه اطاعت نمايد او را اگر چه عصيان كند مرا.» (خطيب بغدادي درمناقب– كشفي ترمذي در المناقب ص 90 )

«من ترازوي علمم و علي (عليه السلام) هر دو كفة آن و حسن (عليه السلام) و حسين (عليه السلام) رشته ها و فاطمه (س) علاقه و ديگر امامان عمود آن، وزن كرده ميشود با اين ترازو اعمال دوستان و دشمنان ما.» ( كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 84 )

«يا علي در تو مثلي است از عيسي كه يهود او را دشمن گرفتند، حتي مادرش را بهتان زدند و نصاري او را دوست گرفتند و از فرط محبت منزلتي براي او اثبات كردند كه او را آن منزلت نبود. سپس علي (عليه السلام) گفت: دو طايفه در من هلاك شوند، يكي آنكه از فرط محبت براي من منزلتي اثبات كند كه در من آن منزلت نباشد ( كه آن مرتبة الوهيت است ) و ديگري آنكه عداوت با من وي را بر آن دارد كه در حق من بد بگويد.» ( احمد بن حنبل درمسند–حاكم درمُستدرك–ابن حجردر الصواعق المحرقه– كشفي ترمذي درالمناقب المرتضويه ص 95 )

«به تحقيق خداي تعالي كه جميع محامد مختص او است عرضه كرد دوستي علي (عليه السلام) و فاطمه (س) و ذريّه ايشان را بر خلق. پس كسي كه سبقت نمود از اين امر ( محبت ) خداوند ايشان را از پيغمبران و مرسلين قرار داد و كساني كه بعد از ايشان امر الهي را اجابت نمودند جزء شيعيان كه همان اولياء هستند قرار داد و به درستي كه خداي تعالي جمع خواهد كرد ايشان را در بهشت با يكديگر.» (خلاصه المناقب–كشفي ترمذي درالمناقب المرتضويه ص 102 )

اولين كسي كه از اهل آسمان علي بن ابيطالب (عليه السلام) را به برادري گرفت اسرافيل بود، بعد از آن ميكائيل و پس از آن جبرائيل بود و اولين كسي كه دوست داشت علي (عليه السلام) را از اهل آسمان حاملان عرش بودند. بعد از آن رضوان خازن بهشت است و آنگاه عزرائيل است و بدرستي كه ملك الموت رحم مي كند بر محبّان علي (عليه السلام) چنانچه ترحم ميكند بر انبياء.» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«عهد كرده بامن پروردگارمن اين را كه مقبول نيست ايمان هيچ بنده اي مگربه محبت اهل بيت من» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«سوگند به آن كسي كه نفس من در يد قدرت اوست، بنده در روز قيامت قدم از قدم بر ندارد تا آنكه حق تعالي از محبت ما و اهل بيت من سؤال كند. پس عمر بن خطاب پرسيد: محبّت شما بعد از شما چيست؟ پس رسول خدا (صلي الله عليه و‌آله وسلم) دست خود را بر سر علي بن ابيطالب (عليه السلام) نهاد و فرمود: محبت من بعد از من محبت اين شخص است.» (خلاصه المناقب – كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 103 )

«هر كس كه ميخواهد به حبل المتين الهي چنگ زده و تمسك جويد هر آينه بايد علي (عليه السلام) و فرزندانش را دوست بدارد.» (دستور الحقايق – المناقب المرتضويه ص 109 )

«حكايت نمود جبرئيل از جانب خداوند متعال براي من كه: بدرستيكه خداوند علي (عليه السلام) را دوست ميدارد، و بدرستيكه به‌ آن درجه دوست نمي دارد هيچ يك از ملائكه و پيغمبران مرسلين را و نيست هيچ تسبيح كننده اي مگر آنكه خداوند متعال از تسبيح او فرشتگاني را مي آفريند كه استغفار و طلب آمرزش مينمايند از براي دوستان و شيعيان علي (عليه السلام) تا روز قيامت.» (ترمذي در المناقب المرتضويه ص 120 )

«اي علي (عليه السلام)، هر كس تو را دوست بدارد در روز قيامت در درجات انبياء مي باشد و كسي كه با دشمني تو بميردپس باكي ندارد از اينكه يهودي و يا نصراني بميرد.» (كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 121 )

«بدرستيكه خداوند متعال به تحقيق با من پيمان بست كه كسي كه بيرون بيايد و خروج نمايدبر علي بن ابيطالب (عليه السلام) پس او كافر است وسزاوار آتش دوزخ است. پس از واقعة جمل عائشه گفت: من فراموش كرده بودم اين حديث را در روز جنگ جمل تا آنكه بياد آوردم آن را در بصره و آمرزش ميخواهم از خداوند متعال و دور نيست كه مشمول آمرزش شوم.» (كشفي ترمذي در المناقب المرتضويه ص 122)

«حقاً كه بسيار بدبخت است كسي كه با علي در حيات و بعد از رحلتش دشمني نمايد.» (اخطب خوارزمي در مناقب ص 47 )

«طور حتم خداي تعالي دوستي و محبت علي (عليه السلام) را بر اهل آسمانها و زمين واجب فرموده است.» (محمد بن ابي الفوارس در الاربعين ص 19)

«براستي هرانساني جز با دوستي علي (عليه السلام) به ولايت من نمي رسد.» (الامر تسري در ارجح المطالب ص 523)

يا علي

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

RSS