اثبات حقانیت امیرالمومنین

به نام نامي مولا اميرالمؤمنين علي عليه السلام مي نويسم.
قال رسول الله صلي الله عليه و آله وسلم:

«انَّ عَليَّ بنَ اَبي طالبٍ خَليفَةُ الله وَخَليفَتي وحُجَّةُ الله وَحُجَّتي وَبابُ الله وَ بابي وصَفيُّ الله وَصَفيّي وَ حَبيبُ الله وَحَبيبي وَخَليلُ الله و خَليلي وسَيفُ الله وَسَيفي وهُوَ اَخي وَ صاحِبي وَ وَزيري وَ وصيِّي مُحِبُّه مُحِبّي و مُبغِضُهُ مُبغِضي وَ وَليُّه وَليّي وَ عَدوُّه عَدُوّي وَ حَربُهُ حَربي وَ سِلمُهُ سِلمي وَ قَولُُهُ قَولي وَ اَمرُهُ اَمري وَ زَوجَتُه اِبنَتي وَوِلدُه وِلدي وَ هُو سَيِّدُ الوَصييّنَ وَ خَيرُ اُمَّتي اَجمعينَ»

«علي بن ابي طالب خليفه خدا و خليفه من، و حجت خدا و حجت من، باب خدا و باب من، برگزيده خدا و برگزيده من، و حبيب خدا و حبيب من، خليل خدا و خليل من، و شمشير خدا و شمشير من است. او برادر و همراه و وزير و وصي من است. دوستدار او دوستدار من و دشمن او دشمن من است. موافق او موافق من و مخالف او مخالف من است. جنگ با او جنگ با من و سازگاري با او سازگاري با من است. سخن او سخن من و فرمان او فرمان من است. همسرش دختر من است و فرزندانش فرزندان من هستند. او سرور اوصيا و بهترين فرد از امت من است .»

حديث دوم:

«يا حُذيفه اِنَّ حجَّةَ الله عَليكم بَعدي عَلي‌ُّبنُ‌ابي‌طالبٍ، الكُفر به كُفرٌٌ بالله وَ الشِركُ به شِركٌ بالله وَ الشَكُ فيه شَكٌ بالله وَ الاِلحادُ فيه ِالحادٌ بالله وَ الِانكارُ له انكارٌ لله و الايمانُ بِه ايمانٌ بالله لِأَنَّه اَخو رسولِ الله وَ وَصيُّهُ و امام اُمَّتِه وَ مَولاهُم وَ هُو حَبل اللهِ المَتين و عُروةُ الوُثقي الَّتي لَاانفِصامَ لَها وَ سَيُهلَكُ فيهِ اِثنان وَ لا ذنبَ لَه، مُحبٌّ غالٍ وَ مُقَصِّرٌ قالٍ؛ يا حذيفه لا تُفارقَنَّ عَليًّا فَتُفارقَني و لا تُخالِفَنَّ عَليًّا فَتُخالِفَني اِنَّ عَليًّا مِنّي وَ اَناَ مِنهُ مَن اَسخَطَهُ فَقَد اَسخَطَني وَ مَن اَرضاهُ فَقَد اَرضاني»

«اي حذيفه، پس از من، علي بن ابي طالب، حجت خدا بر شماست. كفر ورزيدن به او كفر به خدا، و شرك به او شرك به خدا، ترديد كردن در او ترديد در خدا، كج انديشي درباره او كج انديشي درباره خدا، انكار نمودن او انكار نمودن خدا و ايمان آوردن به او ايمان‌ آوردن به خداست. زيرا او برادر رسول خدا و وصي او و پيشواي امت و مولاي آنان است، و اوست ريسمان محكم خدا و استوارترين دستگيره‌اش كه هرگز گسسته نخواهد شد. به زودي دو كس در مورد او هلاك مي‌شوند و گناهش بر عهده علي نيست؛ كساني كه در دوستي خود افراط كنند و كساني كه با وي دشمني ورزند. اي حذيفه هرگز از علي جدا مشو كه از من جدا خواهي شد، و هرگز با علي مخالفت مكن كه با من مخالفت خواهي كرد، علي از من است و من از او هستم. هر كس او را خشمگين كند مرا خشمگين كرده و هر كس او را خشنود سازد مرا خشنود ساخته است »

حديث سوم:
«ولاية على بن ابى طالب ولاية الله و حبه عبادة الله و اتباعه فريضة الله و اولياؤه اولياء الله و اعداؤه اعداء الله و حربه حرب الله و سلمه سلم الله عز و جل»

«ولايت على بن ابيطالب (عليه‌السلام) ولايت خداست، دوست داشتن او عبادت خداست، پيروى كردن او واجب الهى است و دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدايند، جنگ با او، جنگ با خدا و صلح با او، صلح با خداى متعال است.»